Sura As-Saffat — Werset 25

Znaczenie słów:

• لَا تَنَاصَرُونَ – nie pomagacie sobie nawzajem, nie wspieracie się wzajemnie.

Interpretacja (Tafsir):

W Dniu Sądu Ostatecznego, gdy grzesznicy zostaną zebrani w miejscu rozrachunku, padnie pod ich adresem pełne wyrzutu pytanie: „Dlaczego nie pomagacie sobie nawzajem? Co się z wami stało, że nie wspieracie się wzajemnie, tak jak czyniliście to na ziemi?”. To pytanie jest formą nagany i upokorzenia dla tych, którzy w życiu doczesnym polegali na sobie nawzajem, na swoich bliskich, możnych, a nawet na bożkach, które czcili. Wierzyli, że ich wzajemna solidarność, siła i wsparcie uchronią ich przed każdą niedolą. Jednak w Dniu Ostatecznym, kiedy każdy będzie zajęty własnym losem, wszelkie więzy zostaną zerwane i żadna pomoc nie nadejdzie. Bożki, które czcili, odwrócą się od nich, a ich dawni sprzymierzeńcy nie będą w stanie uczynić dla nich niczego. To pytanie ujawnia całą ich słabość i bezsilność wobec potęgi Allaha, ukazując, że cała ich moc i wzajemne wsparcie w życiu doczesnym było złudzeniem, które rozwiało się w obliczu prawdy Dnia Ostatecznego.

Korzyści i wnioski:

1. Całkowita bezsilność człowieka wobec woli Allaha – w Dniu Ostatecznym wszelkie ludzkie sojusze i układy stracą znaczenie. Nikt nie będzie mógł pomóc drugiemu, jeśli Allah tego nie zechce. To uczy nas pokory i polegania wyłącznie na Allahu.
2. Ostrzeżenie przed fałszywymi autorytetami – ci, którzy w życiu doczesnym polegają na innych ludziach, na bogactwie, władzy czy bożkach, przekonają się w Dniu Ostatecznym, że wszystko to było złudzeniem. Prawdziwym Opiekunem i Pomocą jest jedynie Allah.
3. Zachęta do budowania więzi opartych na wierze – skoro w Dniu Ostatecznym nie pomogą nam więzy krwi ani przyjaźnie, to jedyną więzią, która przetrwa, będzie więź oparta na wierze i dobrych uczynkach. Dlatego powinniśmy już teraz otaczać się ludźmi prawymi i wspierać się nawzajem w czynieniu dobra, bo to wsparcie będzie miało znaczenie także w życiu ostatecznym.
4. Pobudka do refleksji – to pytanie skłania nas do zastanowienia się: na czym opieramy naszą siłę? Czy polegamy na Allahu, czy na rzeczach przemijających? Ten, kto pokłada ufność w Allahu, nie zawiedzie się ani w tym życiu, ani w następnym.