Ас-Саффат сүрәсе — Аять 25

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ما لكم — сезгә ни булган? / нигә сез?
• لا تناصرون — бер-берегезгә ярдәм итмисез (үзара ярдәмләшмисез).

Аять тәфсире:

Бу аять кыямәт көнендәге хәлне сурәтли. Гөнаһлы кешеләргә, алар Җәһәннәмгә кертелгән чакта, шелтә һәм мыскыллау рәвешендә әйтеләчәк: "Сезгә ни булган? Нигә бер-берегезгә ярдәм итмисез?" Бу сорау аларның дөньядагы хәлләрен искә төшерү өчен биреләчәк. Чөнки алар дөньяда бер-берсенә таянып яшиләр иде, үзара ярдәмләшәләр иде, әгәр берәрсенә золым ителсә, башкалары аңа ярдәмгә килә иде. Моннан тыш, алар мәҗүсиләр буларак, үзләренең сын-потларына табыналар һәм алардан ярдәм көтәләр иде. Ләкин ул көнне — кыямәт көнендә — беркем дә беркемгә ярдәм итә алмаячак. Аларның потлары да, дуслары да, туганнары да алардан баш тартачак. Бу сорау аларның хәлнең ни дәрәҗәдә аянычлы икәнен аңлаулары өчен биреләчәк — алар инде ярдәмсез, хәлсез, бөтенләй калган хәлдә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кыямәт көнендә һәркем үз гамәлләре өчен генә җавап бирәчәк; анда туганлык, дуслык, танышлык ярдәм итмәячәк. Шуңа күрә без бүген үк изге гамәлләр кылырга, Аллаһыга тәүбә итәргә тиешбез.
2. Дөньядагы ярдәмләшү — вакытлыча гына. Чын ярдәмче — Аллаһының Үзе. Кем дөньяда Аллаһыга таянып яшәсә, ул ике дөньяда да куркынычсыз булачак.
3. Бар көч, дәрәҗә, байлык — болар барысы да дөньяда калачак. Кыямәт көнендә кешегә фәкать иманы һәм изге гамәлләре генә файда китерәчәк. Шуңа күрә акыллы кеше үзенең бүгенге тормышын мәңгелек тормыш өчен әзерлек итүгә багышлый.
4. Бу аять безне тәкәбберлектән, башкаларга таянып яшәүдән читләштереп, Аллаһыга гына тәүәккәл итәргә өйрәтә. Чөнки бөтен эшләрдә дә чын ярдәм — Аллаһыдан гына килә.