Sura As-Saffat — Werset 31

Znaczenie słów:

• fa-haqqa – stało się konieczne, obowiązkowe, nieuniknione.
• qawlu rabbinā – słowo naszego Pana, Jego obietnica i groźba.
• ladhā’iqūn – ci, którzy z pewnością zakosztują (kary).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset jest wypowiedzią mieszkańców Piekła, którzy wcześniej – jak opisano w poprzednich wersetach – prowadzili dyskusję z tymi, którzy ich zwodzili. Przyznają oni teraz z pokorą i skruchą, że słowo ich Pana – Jego obietnica i groźba – spełniło się nad nimi w sposób nieunikniony. Mówią: „Stało się nad nami konieczne słowo naszego Pana – z pewnością zakosztujemy kary”.

Chodzi tu o słowo Boga, które zapowiedział w Księdze: „Zapełnię Piekło tobą (Iblisie) i tymi, którzy pójdą za tobą – wszystkimi razem” (Sad: 85). Wyznanie to obejmuje zarówno ich samych, jak i tych, którzy ich zwiedli – wszystkich, którzy zasłużyli na karę za swoje czyny. Uznają oni, że kara jest sprawiedliwa i że sami na nią zapracowali swoimi grzechami i nieposłuszeństwem w życiu doczesnym. Jest to moment, w którym nie ma już żadnej wymówki ani możliwości ucieczki – pozostaje jedynie gorzka świadomość i przyznanie się do winy.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Prawda Bożej obietnicy – Ten werset uczy nas, że każde słowo Boga jest prawdą i z pewnością się spełni. Jego groźby wobec grzeszników i obietnice dla wierzących są nieuniknione. To wzmacnia wiarę w sprawiedliwość Boga i Jego doskonałą mądrość.
2. Odpowiedzialność za własne czyny – Mieszkańcy Piekła nie obwiniają nikogo poza sobą. To przypomnienie, że każdy człowiek ponosi odpowiedzialność za swoje wybory i że nikt nie może usprawiedliwić się przed Bogiem w Dniu Sądu.
3. Ostrzeżenie przed naśladowaniem złych towarzyszy – Werset ten pokazuje, że ci, którzy zwodzą innych, oraz ci, którzy dają się zwieść, poniosą wspólną karę. To zachęta do wybierania dobrych towarzystw i unikania tych, którzy odciągają od drogi Boga.
4. Pokora i skrucha – Nawet w chwili kary mieszkańcy Piekła uznają sprawiedliwość Boga. To uczy nas, że pokora wobec Boga i uznanie Jego władzy są cnotami, które powinny towarzyszyć nam już w tym życiu – zanim będzie za późno.
5. Zachęta do unikania grzechu – Świadomość, że kara jest realna i nieunikniona, skłania wierzącego do refleksji nad swoim postępowaniem i do dążenia do przebaczenia i miłosierdzia Boga już teraz, w życiu doczesnym.