سوره صافات — آیه 31

معانی کلمات:

• حَقَّ: واجب و لازم گردید.
• قَوْلُ رَبِّنَا: وعده و وعید پروردگار ما.
• لَذَائِقُونَ: قطعاً چشندگان (عذاب).

تفسیر آیه:

این آیه ادامه سخنان گمراهان و پیشوایان کفر است که در گفتگو با یکدیگر اعتراف میکنند که وعده و وعید پروردگارشان بر آنان محقق و واجب شده است. آنان اذعان میکنند که به سبب گناهان و معاصی خود در دنیا، همگی — چه پیروان و چه پیشوایان — طعم عذاب الهی را خواهند چشید و هیچ راه گریزی از آن نیست. این وعده الهی در قرآن آمده که جهنم را از آنان و پیروانشان پر خواهد کرد. بنابراین، آنان با یقین کامل میگویند که عذاب بر آنان حتمی و قطعی است و همگی در آن شریک خواهند بود.

فواید و پیامهای آیه:

• عدالت الهی: این آیه نشان میدهد که خداوند هرگز به بندگان خود ستم نمیکند و عذاب او نتیجه قطعی گناهان و اعمال نادرست خود انسانهاست.
• مسئولیتپذیری: انسان باید بداند که در برابر اعمال خود مسئول است و نمیتواند دیگران را مقصر بداند؛ چرا که در روز قیامت، همگان به خطای خود اعتراف خواهند کرد.
• هشدار و بیداری: این آیه هشداری است برای همه تا پیش از فرا رسیدن روزی که اعتراف سودی ندارد، به اصلاح رفتار خود بپردازند و از گناهان دوری کنند.
• رحمت الهی: در مقابل این هشدار، خداوند درِ توبه و بازگشت را باز گذاشته است تا هیچکس ناامید نشود و با توبه واقعی، از عذاب رهایی یابد.