Surat As-Saffat — Ayat 31

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• فَحَقَّ : mula mesthi lan wajib
• قَوْلُ رَبِّنَا : pangandikane Pangeran kita (Allah)
• إِنَّا لَذَائِقُونَ : satemene awake dhewe iki mesthi bakal ngrasakake

2) Tegesing ayat:

Mula mesthi lan wajib tumrap awake dhewe pangandikane Pangeran kita, satemene awake dhewe iki mesthi bakal padha ngrasakake siksa. Tegese, wis mesthi lan ora bisa diendhani maneh yen ukumane Allah kang wis kasebut ing kitab-kitab lan pangandikane para rasul iku bakal kelakon tumrap awake dhewe, yaiku awake dhewe kabeh mesthi bakal ngrasakake siksa kang dijanjekake dening Pangeran kita. Iki minangka akibat saka apa kang wis kita lakoni ing donya, yaiku dosa lan maksiat kang wis kita tindakake. Dadi, ora mung wong-wong kafir lan para pengikute kang bakal ngrasakake siksa, nanging uga awake dhewe kabeh padha ngrasakake, amarga saben wong bakal nampa piwales saka apa kang wis ditindakake.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang awake dhewe supaya ora nglakoni dosa lan maksiat, amarga saben tumindak ala iku mesthi ana piwalese.
• Nuduhake yen ukumane Allah iku mesthi kelakon lan ora bisa dielak, mula kudu padha ngati-ati lan enggal-enggal tobat.
• Nggugah kesadaran yen urip ing donya iki mung sedhela, lan saben wong bakal ngrasakake asile saka apa kang wis ditindakake.
• Nyengkuyung supaya padha nindakake kabecikan lan ninggalake larangan-larangan Allah, supaya ora kalebu golongan kang padha ngrasakake siksa.
• Ngelingake yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan pepeling, supaya manungsa padha bali marang dalan kang bener lan ora kesasar.