Surat As-Saffat — Ayat 37

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَلْ (bal): tegesé "malah" utawa "nanging sejatiné", minangka tembung kanggo mbantah omongan wong kafir.
• جَاءَ (jā'a): tegesé "teka" utawa "nggawa".
• الْحَقِّ (al-ḥaqq): tegesé "kabeneran", yaiku al-Qur'an lan tauhid (ngesakake Allah).
• صَدَّقَ (ṣaddaqa): tegesé "mbenerake" utawa "nyukupi".
• الْمُرْسَلِينَ (al-mursalīn): tegesé "para rasul" kang wis diutus sadurungé.

1. Tafsiré ayat:

Wong-wong kafir kuwi padha ngomong bab Nabi Muhammad ﷺ kanthi omongan kang ala banget, padha ngomong yèn panjenengané iku wong edan utawa dukun utawa juru syair. Allah banjur mbantah omongan mau kanthi ayat iki: "Malah sejatiné Muhammad iku ora kaya kang padha diomongake, nanging panjenengané teka nggawa kabeneran, yaiku al-Qur'an kang ngajak marang tauhid lan nuruti rasul, lan panjenengané uga mbenerake para rasul sadurungé ing bab apa kang padha digawa saka ngarsané Allah, kayata ngesakake Allah lan netepake anané dina kebangkitan. Panjenengané ora nyalahi para rasul mau sethithik wae ing bab iku. Dadi, panjenengané iku dudu wong edan, dudu dukun, lan dudu juru syair, nanging panjenengané iku rasul kang bener lan mbenerake para rasul sadurungé."

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yèn al-Qur'an iku kabeneran saka Allah, mula kita kudu padha yakin lan ora mangu-mangu.
• Nabi Muhammad ﷺ iku rasul kang bener, lan panjenengané ora nyalahi para rasul sadurungé, mula kita kudu nuruti panjenengané kanthi ati seneng.
• Wong-wong kang padha ngolok-olok rasul iku mesthi bakal kalah, amarga Allah tansah mbela agama-Né.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam iku agama kang nggawa kabeneran lan nyambungake karo para rasul sadurungé, dadi ora ana sing anyar kang mbingungake.
• Kita dielingake supaya ora gampang percaya marang omongan ala bab wong kang bener, lan kudu padha mbela kabeneran kanthi cara kang apik.