ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 37

ความหมายของคำสำคัญ:

• بِالْحَقِّ หมายถึง สิ่งที่เป็นจริงเที่ยงธรรม นั่นคือ อัลกุรอานและคำสอนแห่งเอกเทวนิยม (เตาฮีด)
• صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ หมายถึง ยืนยันความจริงของบรรดาศาสนทูตที่มาก่อนหน้า และสอดคล้องต้องกันกับสารที่พวกเขานำมา

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการตอบโต้ข้อกล่าวหาของพวกปฏิเสธศรัทธา (กุฟฟาร) แห่งมักกะฮ์ ที่กล่าวหาท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ ว่าเป็นผู้วิกลจริตหรือเป็นกวี โดยอัลลอฮ์ทรงปฏิเสธข้อกล่าวหานั้นอย่างสิ้นเชิงว่า ไม่เป็นเช่นนั้นเลย หากแต่ท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ ได้นำมาซึ่งสัจธรรมอันแจ่มชัด นั่นคืออัลกุรอานที่เชิญชวนสู่การทำให้อัลลอฮ์เป็นเอกะ และการปฏิบัติตามท่านเราะซูล และท่านได้ยืนยันความจริงของบรรดาศาสนทูตทั้งหลายที่มาก่อนหน้า ไม่ว่าจะเป็นนบีนูห์ อิบรอฮีม มูซา อีซา และคนอื่น ๆ ในสิ่งที่พวกเขานำมาจากอัลลอฮ์ อันได้แก่ หลักการเอกเทวนิยม การศรัทธาต่อวันปรโลก และการตอบแทน ท่านมิได้ขัดแย้งกับพวกเขาในสิ่งใดเลย แต่กลับสอดคล้องและยืนยันซึ่งกันและกัน เพราะสารที่ท่านนำมานั้นคือสารเดียวกันกับที่บรรดาศาสนทูตยุคก่อนได้นำมา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความจริงแท้ของศาสนานั้นเป็นหนึ่งเดียวมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สาส์นของบรรดานบีล้วนมาจากแหล่งเดียวกัน นั่นคืออัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ ดังนั้นการศรัทธาต่อนบีมุฮัมมัด ﷺ จึงเป็นการศรัทธาต่อบรรดานบีทั้งหมด และการปฏิเสธท่านก็เท่ากับปฏิเสธพวกเขาทั้งหมดด้วยเช่นกัน
2. อัลกุรอานคือหลักฐานแห่งสัจธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเป็นสิ่งที่พิสูจน์ความจริงของท่านนบี ﷺ อย่างเพียงพอสำหรับผู้ที่มีวิจารณญาณ
3. การกล่าวหาผู้ที่นำสัจธรรมมาโดยปราศจากหลักฐานนั้นเป็นพฤติกรรมของผู้ปฏิเสธศรัทธามาโดยตลอด แต่สัจธรรมย่อมชนะและคงอยู่ ส่วนความเท็จย่อมเสื่อมสลายไป
4. ความสอดคล้องระหว่างคำสอนของท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ กับบรรดาศาสนทูตก่อนหน้า เป็นเครื่องยืนยันว่าท่านคือศาสนทูตที่แท้จริงที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ก่อนหน้านี้ และเป็นการเชิญชวนให้ชาวคัมภีร์รู้จักและศรัทธาต่อท่าน
5. ในอายะฮ์นี้มีความปลอบประโลมใจแก่ผู้ศรัทธาที่ถูกกล่าวหาและถูกใส่ร้ายว่า จงอดทนและยึดมั่นในสัจธรรม เพราะท้ายที่สุดความจริงจะปรากฏและความเท็จจะพ่ายแพ้ ดังที่เกิดขึ้นกับท่านนบีของเรา ﷺ