Surat As-Saffat — Ayat 69

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّهُمْ : satemene wong-wong kafir iku.
• أَلْفَوْا : padha nemu utawa padha ketemu.
• آبَاءَهُمْ : bapak-bapak utawa wong tuwane.
• ضَالِّينَ : padha kesasar, ora ana ing dalan kang bener.

2) Tegese ayat:

Satemene wong-wong kafir iku padha nemu wong tuwane ana ing kesasar, yaiku padha nyembah saliyane Allah lan ora ana ing dalan kang bener. Wong tuwane padha kesasar saka dalan pituduh, banjur wong-wong kafir iku melu-melu marang wong tuwane kanthi cara taklid, ora nganggo alesan utawa bukti kang kuwat. Dheweke mung nuruti lakune wong tuwane tanpa mikir lan tanpa golek pituduh kang bener. Mula saka iku, dheweke padha kesasar kaya wong tuwane.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang melu-melu marang lakune wong tuwa utawa wong liya tanpa ngerti bener lan luput. Kabeh kudu adhedhasar alesan lan bukti kang jelas saka Al-Qur'an lan Sunnah.
• Islam ngajak manungsa supaya mikir lan nggunakake akal kang sehat, ora mung taklid buta marang tradisi utawa kebiasaan.
• Ayat iki nuduhake yen saben wong tanggung jawab marang pilihan agamane dhewe-dhewe. Ora bisa ngendelake wong tuwa yen wong tuwane kesasar.
• Al-Qur'an iku dadi pituduh kang paling bener. Sapa wae kang gelem nggoleki kebenaran kanthi tenanan, mesthi bakal tinemu dalan kang lurus.
• Mula ayo padha sinau agama kanthi tenanan, golek ilmu kang bener, supaya ora kesasar lan bisa nuntun kulawarga lan masyarakat marang dalan kang diridhoi Allah.