Surja Es-Saffat — Ajet 69

Kuptimet e fjalëve:

• Elfev (أَلْفَوْا): e gjetën, e hasën.
• Aba'ehum (آبَاءَهُمْ): prindërit e tyre, paraardhësit e tyre.
• Dallinë (ضَالِّينَ): të humbur, të devijuar nga rruga e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo varg përmendet në kontekstin e dënimit të jobesimtarëve në Ditën e Gjykimit, ku ata do të qortohen për ndjekjen e rrugës së gabuar. Ajeti thotë se këta njerëz i gjetën prindërit e tyre në humbje dhe devijim nga e vërteta, pra në rrugën e idhujtarisë dhe mohimit të Zotit. Ata nuk u ndalën të mendonin, as nuk kërkuan prova apo argumente, por i ndoqën verbërisht, duke i imituar ata pa asnjë arsye apo logjikë. Ata nuk kishin asnjë justifikim për veprimet e tyre, sepse ndjekja e rrugës së gabuar të të parëve nuk është kurrë argument i vlefshëm para Zotit. Ky varg tregon se ata vetë e zgjodhën këtë rrugë me vullnetin e tyre të lirë, duke preferuar traditën e të parëve mbi udhëzimin hyjnor.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i pavarur në mendim dhe të mos ndjekë verbërisht traditat e të parëve, sidomos kur ato bien ndesh me të vërtetën dhe udhëzimin e Zotit.
2. Islami nxit përdorimin e mendjes dhe logjikës, dhe nuk pranon imitim të verbër pa argumente.
3. Çdo njeri do të mbajë përgjegjësi personale për veprimet e tij në Ditën e Gjykimit, dhe nuk mund të justifikohet duke thënë "unë i ndoqa prindërit e mi".
4. Ky varg na mëson se e vërteta nuk matet me shumicën apo me traditën, por me atë që ka ardhur nga Zoti, dhe se devijimi i të tjerëve nuk e bën të pranueshëm devijimin tonë.