Sura As-Saffat — Werset 86

Znaczenie słów:

• Ifkan (إفكًا) – kłamstwo, oszustwo, najgorszy rodzaj fałszu.
• Alihah (آلِهَةً) – bogowie, bóstwa.
• Duna Allah (دُونَ اللَّهِ) – poza Allahem, oprócz Allaha.
• Turidun (تُرِيدُونَ) – pragniecie, chcecie.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest częścią przemowy proroka Ibrahima (Abrahama, pokój z nim) skierowanej do jego ojca i ludu. Ibrahim, który wyróżniał się czystym sercem, wolnym od wszelkich fałszywych przekonań i nagannych cech, zapytał ich z wyrzutem: „Czy pragniecie kłamstwa, wybierając bogów poza Allahem?”. Chodzi o to, że oni oddawali cześć bożkom, które sami wykonali lub które były wytworem ich wyobraźni – istotom, które nie mają żadnej mocy ani boskości. Ibrahim zwrócił im uwagę na absurd tej praktyki: jak można porzucić prawdziwego Boga, Stwórcę wszystkiego, i oddawać cześć fałszywym bóstwom? To jest właśnie „ifk” – najgorsze kłamstwo i oszustwo wobec samych siebie, ponieważ przypisują boskość temu, co jej nie ma. Werset ten podkreśla, że ich wybór jest całkowicie nierozsądny i oparty na złudzeniu, a nie na prawdzie.

Korzyści i wnioski:

1. Czystość serca i umysłu – Ibrahim uczy nas, że prawdziwa wiara wymaga oczyszczenia serca z wszelkich fałszywych przekonań i złych cech. Tylko wtedy możemy właściwie rozpoznać prawdę i oddać cześć wyłącznie Allahowi.
2. Rozsądek w wierze – Islam zachęca do refleksji i logicznego myślenia. Oddawanie czci czemuś, co nie ma mocy stworzenia ani zarządzania, jest sprzeczne z rozumem. Prawdziwy monoteizm (tawhid) jest zgodny z naturą ludzką i zdrowym rozsądkiem.
3. Ostrzeżenie przed naśladownictwem bezmyślnym – Lud Ibrahima wyznawał te praktyki tylko dlatego, że odziedziczył je po przodkach. Islam uczy, że należy badać i weryfikować przekonania, a nie ślepo podążać za tradycją, jeśli jest sprzeczna z prawdą.
4. Miłość do Allaha – Ten werset przypomina, że Allah jest jedynym godnym czci i że oddanie Mu czci jest źródłem spokoju i szczęścia. Porzucenie fałszywych bogów i zwrócenie się do Niego to droga do prawdziwego sukcesu w życiu doczesnym i wiecznym.
5. Odwaga w głoszeniu prawdy – Ibrahim, mimo że przemawiał do ojca i swojego ludu, nie bał się mówić prawdy wprost i z odwagą. To uczy nas, że muzułmanin powinien być odważny w obronie prawdy, nawet jeśli spotyka się z niezrozumieniem lub sprzeciwem.