Surja Es-Saffat — Ajet 86

Kuptimet e fjalëve:

• Efkan (إفكًا): Gënjeshtër e madhe, e përmbysur dhe e neveritshme; thënie e kundërt me të vërtetën.
• Aliehaten (آلِهَةً): Zota të rremë, hyjni të trilluara që adhurohen pos Allahut.
• Dunell-llah (دُونَ اللَّهِ): Pos Allahut, në vend të Allahut, duke e lënë adhurimin e Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo është pjesë e bisedës së Ibrahimit a.s. me babanë e tij dhe popullin e tij, kur ai i qortoi ata për adhurimin e idhujve. Ibrahimi a.s. i pyeti ata me habi dhe qortim: "A po kërkoni zota të rremë e të trilluar, të cilët nuk kanë asnjë të vërtetë, dhe po i adhuroni ata pos Allahut? A nuk e shihni se kjo është gënjeshtra më e madhe dhe humbja më e qartë?" Ai donte t'u bënte të qartë se adhurimi i dikujt tjetër pos Allahut është një gënjeshtër e pastër, sepse ata nuk posedojnë as dobi as dëm, as krijojnë as ushqejnë. Pastaj ai i pyeti ata: "Çfarë mendoni se do t'ju bëjë Zoti i gjithë botëve kur të dilni para Tij, ndërsa jeni duke adhuruar pos Tij atë që nuk dëgjon e nuk sheh?" Kjo pyetje ishte një paralajmërim i fortë dhe një zgjim i ndërgjegjes së tyre, që ta kuptonin pasojën e veprimit të tyre të shëmtuar.

Përfitimet nga Ajeti:

• Të mësojmë se adhurimi i dikujt tjetër pos Allahut është gënjeshtra më e madhe dhe padrejtësia më e rëndë, sepse i jepet adhurim atij që nuk e meriton.
• Të ndjekim shembullin e Ibrahimit a.s. në guximin për të thënë të vërtetën dhe për të qortuar të keqen, edhe nëse është kundër familjes dhe shoqërisë.
• Të reflektojmë për pasojat e veprimeve tona para Zotit të gjithë botëve, sepse Ai është Ai që do të na pyesë për atë që kemi bërë.
• Të kuptojmë vlerën e pastërtisë së besimit (Teuhidit) dhe largimin nga çdo formë idhujtarie, qoftë e vjetër apo moderne, si adhurimi i pasurisë, pushtetit apo dëshirave personale.