Surat As-Saffat — Ayat 86

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَئِفْكًا : tembung iki asale saka "إفك" kang tegese goroh kang paling ala, utawa panganggep kang ora bener marang samubarang.
• آلِهَةً : tembung jamak saka "إله" kang tegese sesembahan utawa tuhan-tuhanan kang dipuja saliyane Allah.
• دُونَ اللَّهِ : tegese saliyane Allah, utawa ora nganggo Allah.
• تُرِيدُونَ : tegese padha arep, padha milih, utawa padha ngarep-arep.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Ibrahim 'alaihissalam ngandhani bapake lan kaum-kaume kanthi cara nggugah lan nyacad. Panjenengane takon marang wong-wong mau: apa padha sengaja nggawe-nggawe goroh kang paling ala, yaiku nganggep ana sesembahan liya saliyane Allah? Apa padha milih lan nyembah tuhan-tuhanan kang sejatine mung rekaan lan ora ana dhasare? Padahal Allah iku siji-sijine kang kudu disembah lan ora ana sekutu kanggo Panjenengane. Nabi Ibrahim banjur ngelingake: apa padha ora mikir, yen padha nyembah saliyane Allah, apa kang bakal ditindakake dening Allah, Pangerane jagad kabeh, marang wong-wong mau? Mesthi wae padha bakal nampa siksa amarga syirik lan nyembah saliyane Panjenengane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen syirik iku goroh kang paling ala, amarga nganggep ana tuhan liya saliyane Allah iku ora ana dhasare lan mung rekaan manungsa.
• Kita kudu nggunakake akal lan ati kang resik kanggo mikir babagan ketuhanan, kaya kang ditindakake dening Nabi Ibrahim.
• Nyembah mung marang Allah iku wujud syukur marang nikmat kang wis diwenehake, lan ninggalake syirik iku wujud taqwa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngeling-eling marang akhirat lan tanggung jawab ing ngarsane Allah, supaya ora kesusu nindakake perkara kang dilarang.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah nuntun manungsa marang dalan kang bener lan nyegah saka kesasar.