سورت صافات — آیت 96

د معنا کلمې:

• "خلقکم": تاسو يې پيدا کړي ياست.
• "ما تعملون": هغه څه چې تاسو يې کوئ، يعنې ستاسو کړنې او عملونه.

تفسير:

الله تعالی هغه ذات دی چې تاسو يې پيدا کړي ياست او ستاسو ټول عملونه هم د هغه په امر او اراده سره پيدا کېږي. کله چې تاسو د بتانو مجسمې جوړوئ، نو دا ستاسو عمل دی، خو الله تعالی همدا ستاسو د عمل پيدا کوونکی دی. نو څنګه کېدای شي چې تاسو هغه څه ته عبادت وکړئ چې تاسو پخپله جوړوئ، او هغه ذات پرېږدئ چې تاسو او ستاسو عملونه يې پيدا کړي دي؟ الله تعالی يوازې هغه ذات دی چې د عبادت وړ دی، ځکه هغه خالق دی او نور ټول مخلوق دي. ستاسو جوړ شوي بتان نه ځان پيدا کوي او نه ستاسو عملونه پيدا کوي، نو دوی څنګه کولای شي چې ستاسو عبادت ترلاسه کړي؟ الله تعالی په دې آيت کې د حضرت ابراهيم عليه السلام په ژبه د مشرکانو د دې بې بنسټه عقيدې رد کوي چې دوی خپل لاسي جوړ شوي بتانو ته عبادت کاوه، او ورته وايي چې تاسو او ستاسو عملونه ټول د الله تعالی مخلوق دي، نو بايد يوازې د هغه عبادت وکړئ.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی د هر څه خالق دی، حتی زموږ د عملونو خالق هم هغه دی، نو بايد يوازې هغه ته عبادت وکړو.
• انسان بايد له دې فکر څخه لرې وي چې ځان د خپلو اعمالو خپلواک خالق ګڼي، بلکې بايد په هر کار کې د الله تعالی په اراده او مشيت باندې باور ولري.
• دا آيت د توحيد په باب يو ډېر مهم اصل بيانوي: عبادت بايد يوازې د هغه ذات لپاره وي چې خالق وي، نه د هغه شيانو لپاره چې مخلوق وي.
• دا آيت د شرک له باطل والي څخه پرده پورته کوي او ښيي چې څنګه انسانان د خپل لاس جوړ شويو شيانو ته عبادت کوي، په داسې حال کې چې هغه شیان د دوی د عمل نتيجه ده او الله تعالی د دوی او د دوی د عملونو خالق دی.