Surah As-Saffat — Talata 99

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Dhahibun" (ذَاهِبٌ) – pupunta o lilipat, tumutukoy sa pag-alis at paglayo mula sa isang lugar patungo sa iba.
• "Ila Rabbī" (إِلَىٰ رَبِّي) – tungo sa aking Panginoon, ibig sabihin ay patungo sa lugar na Kanyang ipinag-utos at kung saan maisasagawa ang pagsamba sa Kanya.
• "Sayahdīni" (سَيَهْدِينِ) – gagabayan Niya ako, ibig sabihin ay ituturo Niya sa akin ang tamang landas at kung ano ang makabubuti para sa akin.

Interpretasyon ng Talata:

Matapos na maligtas si Propeta Ibrahim (sumakanya nawa ang kapayapaan) mula sa apoy na ipinagsiklab ng kanyang mga kababayan dahil sa kanyang paninindigan sa kaisahan ng Diyos, sinabi niya: "Ako ay lilipat at hihim layo mula sa bayan ng aking mga kababayan, patungo sa lugar na aking mapagsisilbihan at masasamba ang aking Panginoon nang may kalayaan. Tunay na gagabayan ako ng aking Panginoon sa anumang kabutihan para sa aking relihiyon at sa aking pamumuhay sa mundo at sa Kabilang Buhay." Kaya't siya ay lumipat patungo sa Sham (Syria), bilang pagsunod sa utos ng kanyang Panginoon at paghahanap ng lugar kung saan niya maipagpapatuloy ang pagtawag tungo sa katotohanan. Ang kanyang pag-alis ay hindi pagtakas sa responsibilidad, kundi isang matalinong hakbang upang mapanatili ang kanyang pananampalataya at maipalaganap ang mensahe ng Islam sa ibang mga lugar.

Mga Aral at Kapakinabangan:

1. Ang tunay na paglalakbay para sa kapakanan ng Diyos ay isang marangal na gawain; ang pag-alis sa isang lugar na hindi maipamumuhay ang relihiyon ay isang anyo ng sakripisyo na may malaking gantimpala.
2. Ang pagtitiwala kay Allah at ang pag-asa sa Kanyang patnubay ay nagbibigay ng lakas ng loob sa tao na harapin ang mga pagsubok at gumawa ng mahihirap na desisyon.
3. Ang pag-iwan sa komportableng buhay at sa mga mahal sa buhay alang-alang sa kasiyahan ng Allah ay isang tanda ng tunay na pananampalataya at katapatan.
4. Ang paghahanap ng kapakanan sa relihiyon at sa mundo ay dapat na magkasabay; ang mananampalataya ay hindi nagpapabaya sa kanyang makamundong pangangailangan habang inuuna ang kanyang pananampalataya.
5. Ang pag-asa sa patnubay ng Diyos (hidayah) ay nagbibigay ng katiyakan sa puso na sa bawat hakbang na ginagawa para sa Kanya, may kasamang gabay at tagumpay mula sa Kanya.