Surja Es-Saffat — Ajet 99

Kuptimet e fjalëve:

• "Dhahibun" (ذَاهِبٌ): Shkoj, nisem, largohem.
• "Ila Rabbi" (إِلَىٰ رَبِّي): Drejt Zotit tim, domethënë drejt asaj që Ai më ka urdhëruar, si emigrimi për hir të Tij.
• "Se-yehdini" (سَيَهْدِينِ): Ai do të më udhëzojë, do të më tregojë rrugën e mirësisë në fenë dhe jetën time.

Tefsiri i Ajetit:

Kur profeti Ibrahim pa se populli i tij nuk po e dëgjonte thirrjen e tij dhe vazhdonte në mosbesim e idhujtari, ai vendosi t'i lërë ata dhe të emigrojë për hir të Zotit të tij. Ai tha: "Unë po shkoj drejt Zotit tim", domethënë po largohem nga vendi i popullit tim për në një vend ku mund ta adhuroj lirisht Zotin tim dhe t'i përkushtohem Atij. Kjo ishte një emigrim për hir të fesë, nga Iraku në Sham (Sirinë e sotme). Pastaj tha: "Ai do të më udhëzojë", domethënë Zoti im do të më tregojë atë që është e mirë për mua në fenë time dhe në jetën time, dhe do të më udhëzojë në atë që përmban dobinë time në këtë botë dhe në botën tjetër. Kjo ishte një shprehje e besimit të tij të plotë te Zoti dhe e mbështetjes së tij tek Ai në çdo hap të jetës së tij.

Përfitimet që nxirren nga ky ajet:

1. Emigrimi për hir të fesë është një vepër e lartë dhe e dashur te Zoti; profeti Ibrahim lau vendlindjen dhe familjen për të ruajtur fenë e tij, duke na mësuar se besimi kërkon sakrifica.
2. Mbështetja te Zoti në çdo situatë është çelësi i suksesit; kur njeriu i mbështetet Zotit, Ai i hap dyert e mirësisë dhe e udhëzon në atë që është më e mira për të.
3. Largimi nga mjedisi i keq është i domosdoshëm kur ai pengon adhurimin dhe rritjen shpirtërore; ndonjëherë ndryshimi i vendit është mënyra për të ruajtur fenë dhe për të jetuar në paqe me veten.
4. Shpresa në udhëzimin e Zotit i jep besimtarit qetësi dhe forcë për të përballuar vështirësitë, sepse ai e di se Zoti nuk e lë robin e Tij kur ai kërkon kënaqësinë e Tij.
5. Ky ajet na mëson se çdo veprim i mirë që bëjmë për hir të Zotit, Ai nuk e humb atë, por e shpërblen me udhëzim dhe sukses në këtë botë dhe në botën tjetër.