سورت ص — آیت 30

د مهمو کلمو معناګانې:

• وَهَبْنَا: موږ ورکړل، عطا کړل.
• نِعْمَ الْعَبْدُ: ښه بنده دی.
• أَوَّابٌ: ډېر رجوع کوونکی، ډېر توبه کوونکی، الله ته ډېر مخ کېدونکی.

د آیت تفسیر:

او مونږ داود (علیه السلام) ته خپل زوی سلیمان (علیه السلام) د لوی فضل او مهربانۍ په توګه ورکړ، تر څو د هغه سترګې پرې روښانه او زړه یې پرې خوشحاله شي. دا زموږ له لوري پر داود باندې لوی احسان و. بیا الله تعالی د سلیمان (علیه السلام) ستاینه کوي او وایي چې هغه ښه بنده و، ځکه چې هغه په هر حالت کې الله ته مخ کاوه، له هر ګناه او خطا څخه یې توبه کوله، او په ټولو چارو کې یې د الله تعالی طرف ته رجوع کوله. هغه د الله تعالی د عبادت او اطاعت په لاره کې ډېر مخکښ و، او د الله تعالی په یاد او ذکر کې یې ډېر وخت تېراوه.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا ښیي چې الله تعالی خپلو نیکو بندګانو ته ښه اولاد ورکول یو لوی فضل او نعمت ګڼي، نو مونږ باید د ښه اولاد لپاره له الله تعالی څخه دعا وکړو.
• دا چې الله تعالی د سلیمان (علیه السلام) ستاینه کوي، دا پکار راښیي چې د الله په نزد د بندې لوړ مقام د هغه په تقوا، عبادت او الله ته په رجوع کولو سره ترلاسه کېږي، نه په مال او جاه سره.
• "أَوَّاب" کېدل یعنې له ګناهونو او خطاګانو څخه ژر توبه کول او الله ته مخ کول، دا د مؤمن یوه ښه صفت دی چې باید یې په خپل ژوند کې عملي کړو.
• دا آیت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، ځکه چې داود (علیه السلام) د سلیمان (علیه السلام) په راتلو سره خوشحاله شو، خو بیا هم هغه د الله تعالی شکر ادا کاوه او د هغه په عبادت کې یې کومه کسرتيا نه وه راوستلې.