ص سۈرىسى — ئايەت 30

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• وَهَبْنَا: ئاتا قىلدۇق، بەردۇق.
• أَوَّابٌ: بەندىسىنىڭ ئاللاھقا كۆپ قايتىدىغان، تەۋبە قىلىدىغان، ئىنابەت قىلىدىغان كىشى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا دەۋۇد ئەلەيھىسسالامغا سۇلەيمان ئەلەيھىسسالامنى ئاتا قىلىپ بەردى. بۇ ئاللاھنىڭ دەۋۇد ئەلەيھىسسالامغا قىلغان ئۇلۇغ مەرھەمىتى ۋە ئىنئامى ئىدى. سۇلەيمان ئەلەيھىسسالام ئاللاھنىڭ نېمىلەرگە لايىق بىر بەندىسى ئىدى. ئۇ ھەر ۋاقىت ئاللاھقا قايتىپ، تەۋبە قىلىپ، ئىنابەت قىلىپ تۇراتتى. ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇپ، گۇناھلاردىن يىراق تۇرۇپ، ھەر قانداق خاتالىقتىن كېيىن دەرھال ئاللاھقا يۈزلىنىپ تەۋبە قىلاتتى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ مۇخلەس بەندىلىرىگە ئەڭ ياخشى نەرسىلەرنى ئاتا قىلىدۇ. سۇلەيمان ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھقا كۆپ قايتىدىغان، تەۋبە قىلىدىغان بەندە بولغانلىقى ئۇنىڭ ئەڭ ئۈستۈن سۈپەتلىرىدىن بىرى ئىدى. بىز ھەممىمىز سۇلەيمان ئەلەيھىسسالامنىڭ بۇ ئېسىل خىسلەتلىرىنى ئۆزىمىزگە ئۈلگە قىلىشىمىز كېرەك. ھەر قانداق خاتالىق ياكى گۇناھقا يول قويغان ۋاقتىمىزدا، دەرھال ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ئۇنىڭغا قايتىشىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا تەۋبە قىلغۇچىلارنى ۋە ئۆزىگە قايتقۇچىلارنى ياخشى كۆرىدۇ. شۇڭا، ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭ رەھمىتىنى ئۈمىد قىلىپ، تەۋبە قىلىپ ياشاش بىزنىڭ ئەڭ ياخشى يولىمىزدۇر.