سورت ص — آیت 31

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• عُرِضَ: وړاندې کول، ښودل.
• بِالْعَشِيِّ: د ورځې وروستۍ برخه، د ماسپښین وخت.
• الصَّافِنَاتُ: هغه اسونه چې په درې پښو ودریږي او څلورمه پښه پورته کړي؛ دا د اصیلو او چټکو اسونو علامه ده.
• الْجِيَادُ: د "جواد" جمع ده، چې ډېر ښه، چټک او اصیل اس ته ویل کیږي.

تفسیر:

دا آیت د حضرت سلیمان علیه السلام د هغې پیښې یادونه کوي چې کله د ماسپښین په وخت کې ورته اصیل، چټک او ښکلي اسونه وړاندې کړل شول. دا اسونه په داسې حالت کې وو چې په درې پښو ولاړ وو او څلورمه پښه یې پورته کړې وه، کوم چې د دوی د ځیرکتیا، چټکتیا او اصالت نښه ده. حضرت سلیمان علیه السلام د جهاد او د الله په لاره کې د استفادې لپاره دا اسونه غوښتل، نو امر یې وکړ چې هغه ورته وړاندې کړي. د دې اسونو ښکلا او چټکتیا دومره زړه راښکونکې وه چې د دوی له کتلو سره یې لمر تر ډېره وخته وخت تېر کړ، تر دې چې لمر پرېوت او لمونځ یې له لاسه ورکړ. دا پیښه د حضرت سلیمان علیه السلام د الله تعالی سره د مینې او د هغه د دین د ملاتړ لپاره د هغه د لیوالتیا ښکارندوی ده.

فایدې:

1. دا آیت د اسونو د ښکلا او اصالت ستاینه کوي، چې دا د الله تعالی له نعمتونو څخه دي او انسان باید د هغوی څخه په نیکو کارونو کې ګټه واخلي.
2. حضرت سلیمان علیه السلام د جهاد او د الله په لاره کې د تیاری اهمیت ښیي، چې مسلمانان باید د دښمن په وړاندې د ځواک او وسایلو د تیارولو هڅه وکړي.
3. دا آیت د الله تعالی سره د مینې او د هغه د احکامو د پابندۍ په اړه درس ورکوي، چې که څه هم سلیمان علیه السلام د اسونو په کتلو بوخت شو، خو د الله یاد یې له زړه نه ایسته نه کړ او په پای کې یې توبه وکړه.
4. په دې آیت کې د وخت د ارزښت یادونه ده، چې انسان باید خپل وخت په نیکو او ګټورو کارونو کې تېر کړي او له بې ګټې کارونو څخه ځان وساتي.