Sad surəsi — Ayə 30

Sözlərin izahı:

• وَهَبْنَا: Biz bəxş etdik, əta etdik.
• نِعْمَ الْعَبْدُ: Nə gözəl bəndədir! — tərif və təqdir ifadəsidir.
• أَوَّابٌ: Çox tövbə edən, Allaha tez-tez qayıdan, Ona sığınan şəxs.

Ayənin təfsiri:

Allah-Təala Öz lütfü və mərhəməti ilə Davud peyğəmbərə oğlu Süleymanı bəxş etdi. Bu, Davud üçün böyük bir sevinc və göz aydınlığı oldu. Allah bu övladı ona əta etməklə həm onun qəlbini fərəhləndirdi, həm də peyğəmbərliyi və mülkü davam etdirəcək ləyaqətli bir varis verdi.

Sonra Allah-Təala Süleymanı tərif edərək buyurdu: "Nə gözəl bəndədir!" — yəni Süleyman Allahın qulluğunda çox gözəl bir bəndə idi. Onun ən üstün xüsusiyyəti isə "əvvab" olması idi: o, hər zaman Allaha qayıdan, günahdan və ya qəflətdən sonra dərhal tövbə edib Rəbbinə yönələn, Ona sığınan bir şəxs idi. Bu xüsusiyyət onu Allah yanında uca məqama çatdırdı.

Bu ayə bizə öyrədir ki, ən böyük nemətlərdən biri saleh övlad və Allaha çox qayıdan bir qəlbdir. Süleyman peyğəmbər böyük səltənət və hakimiyyətə sahib olduğu halda, qəlbini dünyaya bağlamadı; hər zaman Rəbbinə yönəldi, tövbə və istiğfarı özünə vərdiş etdi. Deməli, insanın izzəti mal-dövlətdə deyil, Allaha qarşı təvazökarlıqda, Ona tez-tez qayıtmaqda və qəlbinin həmişə Rəbbinə bağlı olmasındadır.

Ey insan! Bil ki, Allah qapısı həmişə açıqdır. Nə qədər günah etsən də, Rəbbinə üz tutsan, O səni bağışlayar. Süleyman kimi "əvvab" — hər zaman Allaha qayıdan bəndə olmağa çalış. Çünki Allah tövbə edənləri sevir və onların qəlbinə rahatlıq, həyatına bərəkət verir.