Sura An-Nisa — Werset 115

Znaczenie słów:

• يُشَاقِقِ – sprzeciwia się, występuje przeciwko, okazuje wrogość i upór.
• تَبَيَّنَ – stało się jasne, oczywiste.
• الْهُدَى – droga prawdy, przewodnictwo Boże, właściwe postępowanie.
• سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ – droga wierzących, czyli islam i to, na czym są zgodni.
• نُوَلِّهِ – pozostawiamy go temu, co wybrał, oddajemy go jego własnemu wyborowi.
• نُصْلِهِ – wprowadzimy go, sprawimy, że wejdzie (w ogień).
• مَصِيرًا – miejsce powrotu, ostateczny cel, przeznaczenie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kto sprzeciwia się Wysłannikowi Boga (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) i okazuje mu wrogość, po tym jak stała się dla niego jasna prawda i droga właściwego przewodnictwa, oraz wybiera inną ścieżkę niż droga wierzących – odchodząc od tego, na czym są zgodni wyznawcy prawdy – tego Bóg pozostawia temu, co sam wybrał. Bóg nie prowadzi go ku dobru, nie udziela mu sukcesu ani pomocy w czynieniu dobra, ponieważ świadomie odwrócił się od prawdy. A w życiu ostatecznym Bóg wprowadzi go do ognia piekielnego, gdzie będzie cierpiał z powodu jego żaru i gorąca. Jakże złe jest to miejsce powrotu i ostatecznego przeznaczenia!

Ta zasada dotyczy każdego, kto świadomie i celowo sprzeciwia się Prorokowi (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) oraz odchodzi od drogi wspólnoty wierzących. Przypadek, który był powodem objawienia tej części wersetu, dotyczył człowieka, który dopuścił się kradzieży, a gdy jego sprawa wyszła na jaw i obawiał się kary oraz hańby, uciekł do Mekki i odstąpił od islamu. Tam próbował włamać się do czyjegoś domu, aby ukraść, ale mur zawalił się na niego i zabił go – co było widocznym znakiem kary Bożej w tym świecie, zanim spotka go kara w życiu ostatecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wielkość pozycji Proroka (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) – sprzeciw wobec niego jest sprzeciwem wobec Boga, a konsekwencje są poważne zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.
2. Jedność wspólnoty muzułmańskiej – werset podkreśla obowiązek trzymania się drogi wierzących i wspólnoty, ostrzegając przed odłączaniem się od niej i podążaniem własnymi ścieżkami, które prowadzą do zguby.
3. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie zmusza człowieka do niewiary, lecz pozostawia go jego wyborowi, a następnie rozlicza go za ten wybór. To uczy nas, że każdy człowiek ponosi odpowiedzialność za swoje decyzje.
4. Ostrzeżenie przed konsekwencjami uporu – gdy prawda staje się jasna, a człowiek mimo to ją odrzuca, traci Boże wsparcie i prowadzenie, a jego serce twardnieje. Dlatego należy spieszyć się do przyjęcia prawdy, zanim będzie za późno.
5. Nauka pokory i posłuszeństwa – werset uczy nas, że prawdziwy wierzący nie wynajduje nowych dróg w religii, lecz podąża za tym, co przyniósł Prorok (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) i na czym byli pierwsi wierzący, gdyż w tym jest bezpieczeństwo i zbawienie.