ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 115

ความหมายของคำสำคัญ:

• يُشَاقِقِ หมายถึง การขัดแย้ง ต่อต้าน และเป็นปฏิปักษ์
• الْهُدَى หมายถึง แนวทางที่ถูกต้อง คือ อิสลามและสัจธรรมที่ชัดเจน
• سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ หมายถึง หนทางของบรรดาผู้ศรัทธา คือแนวทางอิสลามที่บรรดาเศาะหาบะฮ์ดำเนินอยู่
• نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى หมายถึง เราจะปล่อยให้เขาอยู่กับสิ่งที่เขาเลือกเอง และละทิ้งเขาไม่ชี้แนะทางที่ดีแก่เขา
• نُصْلِهِ หมายถึง เราจะให้เขาเข้าไปเผชิญ (ไฟนรก)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงผู้ที่ขัดแย้งและต่อต้านท่านเราะสูล (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) หลังจากที่ความจริงและแนวทางที่ถูกต้องได้ปรากฏชัดแจ้งแก่เขาแล้ว และเขาเลือกที่จะเดินตามหนทางอื่นที่ไม่ใช่หนทางของบรรดาผู้ศรัทธา อัลลอฮ์จะทรงปล่อยให้เขาอยู่กับสิ่งที่เขาเลือกเองในโลกนี้ คือจะไม่ทรงชี้นำเขาไปสู่ความดี และจะไม่ทรงอำนวยความสะดวกแก่เขาในการทำความดี เพราะเขาได้หันหลังให้กับความจริงอย่างจงใจ และในโลกหน้า พระองค์จะทรงให้เขาเข้าไปในนรกญะฮันนัม เพื่อเผชิญกับความร้อนอันแสนสาหัส และมันเป็นที่กลับอันชั่วร้ายยิ่ง

อายะฮ์นี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับชายคนหนึ่งชื่อ ฏุอ์มะฮ์ อิบนุ อุบัยริก ซึ่งเป็นคนหนึ่งที่ถูกจับได้ว่าขโมย แต่เขากลับป้ายความผิดให้กับชายชาวยิวคนหนึ่ง เมื่อความจริงปรากฏชัดและเขากลัวว่าจะถูกลงโทษและอับอาย เขาจึงหนีไปยังมักกะฮ์และละทิ้งศาสนาอิสลาม (ตกเป็นมุรตัด) จากนั้นเขาพยายามเจาะกำแพงบ้านหลังหนึ่งในมักกะฮ์เพื่อขโมย แต่กำแพงได้พังทลายลงมาทับเขาเสียชีวิต — นี่คือผลของการที่เขาหันเหจากหนทางของบรรดาผู้ศรัทธา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความสำคัญของการยึดมั่นต่อญะมาอะฮ์ (กลุ่มผู้ศรัทธา): อายะฮ์นี้สอนให้เรายึดมั่นอยู่กับหนทางของบรรดาผู้ศรัทธาและอย่าแยกตัวออกจากพวกเขา เพราะการแยกตัวออกจากกลุ่มนั้นเป็นหนทางนำไปสู่ความหายนะ
2. ความจริงต้องมาก่อนการตัดสินใจ: เมื่อความจริงได้ปรากฏชัดแล้ว การเพิกเฉยหรือขัดแย้งกับมันถือเป็นความผิดที่ร้ายแรง ไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ สำหรับผู้ที่รู้ความจริงแล้วแต่ยังเลือกที่จะปฏิเสธ
3. การปล่อยให้หลงเป็นบทลงโทษอย่างหนึ่ง: เมื่อบุคคลหันหลังให้กับอัลลอฮ์อย่างจงใจ อัลลอฮ์ก็จะทรงปล่อยให้เขาอยู่กับความหลงผิดของเขา ซึ่งเป็นการลงโทษที่ยิ่งใหญ่ในโลกนี้ก่อนโลกหน้า
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์: อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์จะไม่ลงโทษผู้ใดเว้นแต่หลังจากที่ได้ชี้แจงสัจธรรมแก่เขาอย่างชัดเจนแล้ว และผู้ที่ปฏิเสธหลังจากนั้นย่อมสมควรได้รับการลงโทษ
5. การเตือนให้ระวังผลของการทรยศและการโกหก: เรื่องราวของฏุอ์มะฮ์สอนเราว่า การโกหกและใส่ร้ายผู้อื่นเพื่อปกป้องตัวเองนั้น ไม่เพียงแต่จะไม่รอดพ้นจากการลงโทษเท่านั้น แต่ยังนำมาซึ่งความหายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าในที่สุด
6. ความเมตตาของอิสลามต่อผู้ที่กลับตัว: แม้อายะฮ์นี้จะกล่าวถึงการลงโทษ แต่ก็เป็นเครื่องยืนยันว่าอิสลามให้โอกาสผู้ที่ทำผิดเสมอ ตราบใดที่เขายังไม่ตายบนการปฏิเสธ การกลับตัวสู่ความจริงยังคงเป็นหนทางที่เปิดกว้างสำหรับทุกคน