نساء سۈرىسى — ئايەت 139

بۇ ئايەتتىكى ئىزاھ تەلەپ قىلىدىغان سۆزلەر:

• يَتَّخِذُونَ: ئۆزلىرىگە دوست، ياردەمچى قىلىپ ئالىدۇ.
• أَوْلِيَاءَ: دوستلار، ياردەمچىلەر، يېقىنلار.
• الْعِزَّةَ: كۈچ-قۇدرەت، ئىززەت-ھۆرمەت، غەلىبە.
• بِطَانَةً: ئىچكى دوستلار، سىر تۇتقان يېقىنلار.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مۇناپىقلارنىڭ ئەھۋالىنى بايان قىلىپ، ئۇلارنىڭ كاپىرلارنى - يەنى يەھۇدى ۋە ناسارالارنى - مۇئمىنلەرنى قويۇپ، ئۆزلىرىگە دوست ۋە ياردەمچى قىلىپ ئالغانلىقىنى ئېيتىدۇ. ئۇلار كاپىرلارنى ئىچكى دوست تۇتۇپ، ئۇلارغا سىرلىرىنى ئاچىدۇ ۋە ئۇلاردىن مەدەت تىلەيدۇ. ئەجەبكى، ئۇلار كاپىرلارنىڭ يېنىدىن كۈچ-قۇدرەت ۋە ئىززەت ئىزدەيدۇ؟ ئۇلار مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام ۋە ئۇنىڭ ساھابىلىرى ئۈستىدىن غەلىبە قازىنىش ئۈچۈن كاپىرلاردىن ياردەم ۋە مەدەت تىلەيدۇ. ھەقىقەتەن، ھەممە كۈچ-قۇدرەت، غەلىبە ۋە ئىززەت پەقەت ئاللاھقا خاستۇر. ئاللاھ خالىغان كىشىنى ئىززەتلىك قىلىدۇ، خالىغان كىشىنى خار قىلىدۇ. ئاللاھتىن باشقا ھېچكىم ئۆزىگە ئىززەت بېرەلمەيدۇ، ھېچكىم ئاللاھ بەرمىگەن ئىززەتنى ئۆزى قولغا كەلتۈرەلمەيدۇ.

بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

1. مۇئمىنلەرنى قويۇپ كاپىرلارنى دوست تۇتۇش ھارامدۇر ۋە بۇ مۇناپىقلىقنىڭ ئالامىتىدۇر. مۇئمىن كىشى ھەر ۋاقىت مۇئمىنلەرنى دوست تۇتۇشى، ئۇلار بىلەن بىرلىكتە بولۇشى كېرەك.
2. ھەقىقىي ئىززەت-ھۆرمەت ۋە كۈچ-قۇدرەت پەقەت ئاللاھنىڭ قولىدا. كىمكى ئىززەت ئىزدىسە، ئاللاھتىن ئىزدىسۇن، ئاللاھقا ئىتائەت قىلىش ئارقىلىق ئىززەت تېپىدۇ.
3. كاپىرلاردىن مەدەت تىلەش ۋە ئۇلارغا تايىنىش مۇئمىنلەرگە ھېچقانداق پايدا ئېلىپ كەلمەيدۇ، بەلكى زىيان ۋە خارلىق ئېلىپ كېلىدۇ.
4. بۇ ئايەت مۇئمىنلەرنى ئاللاھقا تايىنىشقا، ئاللاھتىن ياردەم تىلەشگە ۋە ئاللاھنىڭ بەرگەن ئىززىتىگە قانائەت قىلىشقا تەرغىب قىلىدۇ. ئاللاھ مۇئمىنلەرگە يېتەرلىك ياردەمچى ۋە مەدەتكار بولىدۇ.
5. ئىسلام دىنى بىزگە ئىززەتنىڭ پەقەت ئاللاھتىن كېلىدىغانلىقىنى، باشقىلاردىن ئىززەت تىلەشنىڭ خاتالىق ئىكەنلىكىنى ئۆگىتىدۇ. بۇ ئىسلامنىڭ ئادالەتلىك ۋە ھەقىقىي دىن ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.