Surah An-Nisa — Aya 139

Ma’anonin Kalmomi:

• Auliya’a: Abokan zumunci, mataimaka, ko masu karewa.
• Al-’Izzah: Ƙarfi, daraja, rinjaye, da taimako.

Tafsirin Ayar:

Ayar tana bayanin halin munafukai da waɗanda suke ɗaukan kafirai a matsayin abokan zumunci da mataimaka, suna barin muminai, kuma ba sa son zumuncinsu. Suna neman taimako da rinjaye a wurin kafirai, amma wannan abu ne mai ban mamaki, domin suna neman daraja da ƙarfi a wurin waɗanda ba su da iko a kan komai. Allah yana tambayarsu: Shin suna neman daraja da rinjaye a wurin kafirai ne? To, lalle ne duk daraja, ƙarfi, rinjaye, da iko na Allah ne kaɗai, ba ga wani ba. Wanda Allah ya ɗaukaka, babu mai iya ƙasƙantar da shi, kuma wanda Allah ya ƙasƙantar, babu mai iya ɗaukaka shi. Saboda haka, duk wanda yake son daraja, ya kamata ya nemi ta wajen Allah ta hanyar biyayya da imani, ba ta wajen kafirai ba.

Fa’idojin Ayar:

1. Mumini bai kamata ya ɗauki kafiri a matsayin aboki ko mataimaki ba, domin hakan yana rage imaninsa kuma yana sa shi ya karkata daga tafarkin Allah.
2. Daraja da ƙarfi na Allah ne kaɗai, don haka bai kamata mutum ya riƙa neman taimako ko rinjaye daga wanin Allah ba, domin duk abin da ake bukata ana samunsa ne daga Allah.
3. Ayar tana ƙarfafa muminai su dogara ga Allah kawai, kuma su san cewa rinjayen addinin Musulunci ba ya dogara da yawan jama’a ko ƙarfin abokan gaba, amma yana dogara da yardar Allah da taimakonSa.
4. Tana gargaɗi game da munafunci da son zuciya ga kafirai, domin hakan yana kaiwa ga asarar daraja a duniya da lahani a lahira.
5. Tana nuna cewa Musulunci yana koyar da mutum ya kasance mai daraja da girman kai, ba ya ƙasƙantar da kansa ga kafirai ko neman taimakonsu a kan al’ummar musulmi.