Sura An-Nisa — Werset 152

Znaczenie słów:

• „Sawfa yu'tīhim” – wkrótce da im, czyli w Dniu Sądu Ostatecznego wynagrodzi ich w pełni.
• „Ujūrahum” – ich nagrody, zapłatę za ich czyny i wiarę.
• „Ghafūr” – Przebaczający, Ten, który zakrywa grzechy swoich sług i ich nie karze.
• „Rahīm” – Miłosierny, Ten, który obdarza swoim miłosierdziem tych, którzy na to zasługują.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący opisuje tutaj cechy prawdziwych wierzących, którzy osiągnęli doskonałość wiary. Są to ludzie, którzy uwierzyli w Boga jako Jedynego Stwórcę i Pana, oddając Mu cześć wyłącznie, oraz uwierzyli we wszystkich Jego posłańców – od pierwszego do ostatniego – nie czyniąc różnicy między nimi. Nie odrzucili jednych, a przyjęli innych, jak to czynili Żydzi i chrześcijanie, którzy wierzyli w część posłańców, a odrzucali pozostałych. Oni natomiast przyjęli wszystkich posłańców i potwierdzili ich prawdziwość, a także postępowali zgodnie z prawem Bożym, które zostało im przekazane.

Dla takich ludzi Bóg przygotował wielką nagrodę, którą otrzymają w Dniu Ostatnim – pełną zapłatę za ich wiarę i dobre uczynki, które z niej wypływały. Bóg nie pomniejszy ich nagrody ani nie pozbawi ich żadnej jej części. Na koniec Bóg przypomina, że On jest Przebaczający i Miłosierny – zakrywa grzechy swoich sług, wybacza im ich błędy i obdarza ich swoją łaską, a nawet pomnaża ich dobre uczynki.

Korzyści płynące z wersetu:

• Wiara w Boga i wszystkich Jego posłańców jest podstawą islamu i warunkiem otrzymania Bożej nagrody.
• Zakazane jest rozróżnianie między posłańcami – wierzyć w jednych, a odrzucać innych. To cecha ludzi błądzących, a nie prawdziwych wierzących.
• Bóg jest sprawiedliwy – nie marnuje wysiłku żadnego wierzącego i daje mu pełną nagrodę.
• Miłosierdzie i przebaczenie Boga obejmują tych, którzy wierzą i czynią dobro – to zachęta do wytrwania w wierze i dobrych uczynkach.
• Wiara nie jest tylko słowem, ale musi być poparta czynem – dlatego werset łączy wiarę z nagrodą za dobre uczynki.