Surja En-Nisa — Ajet 152

Kuptimet e fjalëve:

• "Amanu" (besuan): Besim i sinqertë me zemër, që e shoqëron vepra me gjymtyrë.
• "Vehuduhum" (njëshmërinë e Tij): E veçuan Allahun me adhurim, pa i shoqëruar Atij asgjë.
• "Lem yuferriqu" (nuk bënë dallim): Nuk ndanë mes të dërguarve, duke besuar në disa e mohuar të tjerë.
• "Uxhurehum" (shpërblimet e tyre): Shpërblimi i plotë dhe i përsosur në Ditën e Gjykimit.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se ata që besuan sinqerisht në Allahun, e veçuan Atë me adhurim dhe nuk i shoqëruan Atij asgjë, e besuan të gjithë të dërguarit e Tij pa bërë dallim mes tyre – ndryshe nga ata që besuan në disa e mohuan të tjerë – këta janë besimtarët e vërtetë. Për ta është përgatitur shpërblim i madh dhe i plotë nga Allahu, si shpërblim për besimin e tyre të pastër dhe veprat e mira që burojnë prej tij. Allahu është Falës i madh për mëkatet e robërve të Tij që pendohen, dhe Mëshirues ndaj tyre, duke ua shumëfishuar veprat e mira dhe duke i falur gabimet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi në të gjithë të dërguarit është kusht i besimit të vërtetë; kush mohon një të dërguar, ka mohuar të gjithë.
2. Dallimi mes të dërguarve në besim është rrugë e humbur dhe sjell dënim, ndërsa besimi i plotë sjell shpërblim të madh.
3. Mëshira dhe falja e Allahut përfshijnë besimtarët që gabojnë, por pendohen – kjo i jep shpresë çdo njeriu që kërkon t'i kthehet Zotit të tij.
4. Shpërblimi i Allahut nuk kufizohet vetëm në këtë botë, por është i plotë në botën tjetër, gjë që e bën besimtarin të durueshëm dhe këmbëngulës në rrugën e drejtë.