Ан-Ниса сүрөсү — Аят 172

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• لَن يَسْتَنكِفَ — такаппарлык кылып баш тартпайт, өзүн жогору тутпайт, мынаабат көрбөйт.
• الْمَسِيحُ — Масих, б.а. Ыйса пайгамбар (алейхи ас-салам).
• الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ — Аллахка жакындатылган периштелер, алардын эң урматтуулары.
• يَسْتَكْبِرْ — текеберленип, өзүн чоң тутат.
• فَسَيَحْشُرُهُمْ — Аллах алардын баарысын Кыямат күнү Өзүнүн алдына чогултат.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта Ыйса Масих (алейхи ас-салам) Аллахтын кулу болуудан эч качан такаппарлык кылып баш тартпастыгын, тескерисинче, бул нерсе анын үчүн чоң ар-намыс жана мәртебе экенин билдирет. Ошондой эле Аллахка эң жакын периштелер да Аллахтын кулдары болуудан өздөрүн жогору тутпайт, буга мынаабат көрбөйт. Демек, Ыйсаны же периштелерди кудай деп эсептөө туура эмес, анткени алардын өздөрү Аллахка кул болууну ар-намыс деп билишет.

Андан кийин Аллах мындай деп эскертет: кимде-ким Аллахка кулдук кылуудан текеберленип баш тартса жана өзүн чоң тутса, Аллах Кыямат күнү алардын баарысын — баш тарткандарды да, баш ийгендерди да — Өзүнүн алдына чогултат. Ошондо ар бирине татыктуу болгон сыйлыгын же жазасын берет. Бул аят адамдарды текеберликтен сактанып, Аллахка моюн сунууга чакырат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар жана насааттар:

• Аллахка кул болуу — бул кордук эмес, тескерисинче, эң чоң ар-намыс жана мәртебе. Ыйса пайгамбар да, жакын периштелер да ушуну менен сыймыктанышат.
• Текеберлик жана өзүн чоң тутуу адамды туура жолдон четтетет. Ал эми момундук жана баш ийүү Аллахтын ыраазылыгына жеткирет.
• Кимде-ким Аллахка кулдук кылуудан баш тартса, ал эч качан Аллахтын бийлигинен кутула албайт — баарыбыз Кыямат күнү Анын алдына чогулабыз.
• Бул аят бизди Исламга жана Куранга жакындатат: анткени Ислам — бул Аллахка чын ыкластан кулдук кылуу, ал эми Куран — бул чындыкты ачык-айкын көрсөткөн китеп. Аллахка кул болуу — жүрөккө тынчтык, жашоого максат жана акыретте бейишке жетүүнүн жолу.