සූරා අන්-නිසා — ආයාත් 172

වචනවල අර්ථ:

• يَسْتَنكِفَ – උඩඟු වීම, ඉවත් වීම, පිළිකුල් කිරීම හෝ ලැජ්ජා වීම.
• الْمَسِيحُ – ඊසා (ජේසුස්) නබි, ඔහුට ශාන්තිය අත්වේවා.
• الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ – අල්ලාහ්ට ඉතා සමීප (උත්තම) මලායිකාවරු.
• يَسْتَكْبِرْ – උඩඟු වීම, අහංකාර වීම, උසස් යැයි සිතීම.
• فَسَيَحْشُرُهُمْ – එවිට ඔහු (අල්ලාහ්) ඔවුන් සියල්ලන් එක්රැස් කරනු ඇත (විනිශ්චය දිනයේදී).

පැහැදිලි කිරීම:

මෙම උත්තම වාක්යයේ දී අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ, මසීහ් (ඊසා නබි) අල්ලාහ්ගේ ගැත්තෙකු (වහලෙකු) වීම කිසිසේත් ප්රතික්ෂේප නොකරන බවයි. එය ඔහුට අගෞරවයක් හෝ අවමානයක් ලෙස නොසලකන බවයි. එලෙසම, අල්ලාහ්ට ඉතා සමීප උත්තම මලායිකාවරු ද අල්ලාහ්ගේ ගැත්තන් වීම ප්රතික්ෂේප නොකරති. ඔවුන් සියල්ලෝම අල්ලාහ්ගේ නියෝගයට යටත් වී ඔහුගේ ගැත්තන් වීම ගෞරවයක් ලෙස සලකති.

එබැවින්, ඊසා නබිව දෙවියෙකු ලෙස හෝ මලායිකාවරුන්ව දෙවිවරුන් ලෙස සලකන අය වැරදි ලෙස ක්රියා කරති. මන්ද, ඔවුන්ම අල්ලාහ්ගේ ගැත්තන් වීම ගැන ආඩම්බර වෙති. එසේ නම්, ඔවුන්ව නමස්කාරයට සුදුස්සන් ලෙස සලකන්නේ කෙසේද?

ඉන්පසු අල්ලාහ් තආලා අනතුරු අඟවන්නේ, කවුරුන් අල්ලාහ්ගේ නමස්කාරයෙන් ඉවත් වී (එය ප්රතික්ෂේප කර) උඩඟු වන්නේද, එවැනි අය සියල්ලන්ම විනිශ්චය දිනයේදී අල්ලාහ් වෙත එක්රැස් කරනු ලබන බවයි. එදින ඔහු ඔවුන් අතර යුක්තිගරුක ලෙස විනිශ්චය කර, සෑම කෙනෙකුටම ඔහුගේ ක්රියාවන්ට අනුව විපාක හෝ දඬුවම් ලබා දෙනු ඇත.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ ගැත්තෙකු වීම අවමානයක් නොව, ඉමහත් ගෞරවයක් හා ආඩම්බරයකි. ඊසා නබි සහ මලායිකාවරු පවා එය ආඩම්බරයෙන් පිළිගනිති.
2. ඊසා නබි දෙවියෙකු නොවන බවට හා ඔහු අල්ලාහ්ගේ ගැත්තෙකු හා පණිවිඩකරුවෙකු පමණක් බවට පැහැදිලි සාක්ෂියක් මෙමගින් ලැබේ.
3. අල්ලාහ්ට යටත් වීම හා ඔහුට පමණක් නමස්කාර කිරීම සැබෑ විශ්වාසයේ පදනමයි. උඩඟුකම සහ අහංකාරය විශ්වාසය විනාශ කරන ගුණාංග වේ.
4. සෑම මිනිසෙක්ම අල්ලාහ් ඉදිරියේ සමාන වන අතර, විනිශ්චය දිනයේදී සියල්ලන්ම ඔහු ඉදිරියේ පෙනී සිටිය යුතුය. එදින කිසිදු උඩඟුකමක් හෝ තරාතිරමක් ප්රයෝජනවත් නොවේ.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා යුක්තිය පරිපූර්ණයි. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, සෑම කෙනෙකුටම ඔවුන්ගේ ක්රියා අනුව විපාක දෙනු ඇත.