Surah An-Nisa — Talata 172

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Yastankif – hindi tatanggi o hindi mahihiyang magpasakop.
• Al-Masih – si Propeta Hesus (Hesus na anak ni Maria), sumakanya ang kapayapaan.
• Al-Mala’ikah al-Muqarrabun – ang mga anghel na pinalapit sa Allah, ang mga may mataas na katayuan tulad nina Jibril, Mika’il, at iba pa.
• Yastakbir – magmamalaki at tatalikod sa pagsamba nang may kapalaluan.
• Yahshuruhum – titipunin silang lahat (sa Araw ng Paghuhukom).

Interpretasyon ng Talata:

Si Propeta Hesus (sumakanya ang kapayapaan) ay hindi kailanman tatanggi o mahihiyang maging isang alipin ni Allah, sapagkat ang pagiging alipin ng Allah ay isang karangalan at kapurihan para sa kanya. Ganoon din ang mga anghel na pinalapit sa Allah – hindi sila tumatanggi sa pagiging mga alipin ng Allah, bagkus ito ay kanilang ipinagmamalaki. Kung gayon, paano ninyo ginagawang diyos si Hesus samantalang siya mismo ay nagpapasakop sa Allah? At paano ginagawa ng mga mapagsamba sa diyus-diyusan ang mga anghel bilang mga diyos samantalang ang mga ito ay mga lingkod ng Allah?

Ang talatang ito ay bumubula sa isang pangyayari nang dumating ang delegasyon ng mga Kristiyano mula sa Najran sa Propeta Muhammad (sumakanya ang kapayapaan at pagpapala) at sinabi nila: “Iniinsulto mo si Hesus sapagkat sinasabi mong siya ay alipin ng Allah.” Kaya ipinahayag ng Allah ang talatang ito bilang pagpapatibay na si Hesus ay hindi naaapi sa pagiging alipin ng Allah – ito ay isang karangalan na kanyang ipinagmamalaki.

At sinuman ang tumangging sumamba sa Allah at magmalaki laban sa pagsamba sa Kanya, titipunin sila ng Allah sa Araw ng Paghuhukom nang sama-sama – walang mailalaglag sa kanila – at hahatulan Niya sila nang may katarungan, gagantihan ang bawat isa ayon sa kanilang mga ginawa: ang mga nanampalataya at sumunod ay gagantihan ng Paraiso, at ang mga tumanggi at nagmalaki ay parurusahan sa Impiyerno.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagiging alipin ng Allah ay hindi isang kahihiyan kundi isang karangalan; ang tunay na kadakilaan ay nasa pagpapasakop sa Allah, hindi sa pagmamalaki.
2. Si Propeta Hesus at ang mga anghel ay mga nilikha lamang na nagpapasakop sa Allah – hindi sila mga diyos na dapat sambahin; ito ay nagtuturo sa atin ng dalisay na pananampalataya sa Kaisahan ng Allah (Tawhid).
3. Ang pagmamalaki laban sa pagsamba sa Allah ay isang malaking kasalanan na magdadala sa tao sa kaparusahan; walang makakatakas sa katarungan ng Allah sa Araw ng Paghuhukom.
4. Ang Islam ay nagtuturo ng pagkapantay-pantay ng lahat ng tao sa harap ng Allah – walang sinuman, maging propeta man o anghel, ang higit sa iba pagdating sa pagsamba at pagpapasakop sa Allah.
5. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga nagpapasakop sa Allah, sapagkat ang kanilang katapatan ay gagantihan ng Kanyang awa at Paraiso, habang nagbababala ito sa mga nagmamalaki na ang kanilang kapalaluan ay magdadala sa kanila sa kapahamakan.