Sura An-Nisa — Werset 68

Znaczenie słów:

• صِرَاطًا — droga, ścieżka.
• مُّسْتَقِيمًا — prosta, prowadząca właściwie, bez zakrętów i zboczeń.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest zwieńczeniem wcześniejszych słów, które mówią o tym, że gdyby Bóg nakazał tym ludziom (obłudnikom, którzy zwracali się do pogańskich sędziów) zabijać się nawzajem lub opuszczać swoje domy, uczyniłoby to jedynie nielicznych z nich. Bóg jednak nie obciążył ich tym, co trudne, i należy im się za to wdzięczność. Następnie Bóg wyjaśnia, że gdyby oni rzeczywiście zastosowali się do tego, co im nakazano i czego ich napominano — czyli do szczerego posłuszeństwa i poddania się Bożym przykazaniom — byłoby to dla nich lepsze i mocniej utwierdziłoby ich wiarę. Otrzymaliby wówczas od Boga ogromną nagrodę, a On poprowadziłby ich ku drodze prostej — ku ścieżce, która prowadzi do Niego i do Jego Raju. Ta droga prosta to droga prawdy, sprawiedliwości i dobra, która łączy człowieka z Bogiem i zapewnia mu szczęście w obu światach.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Prawdziwe posłuszeństwo Bogu i Jego Prorokowi (niech będzie z nim pokój) jest kluczem do otrzymania Bożego prowadzenia — im bardziej człowiek jest oddany i posłuszny, tym bardziej Bóg umacnia go na prostej ścieżce.
• Bóg jest łaskawy dla swoich sług — nie nakłada na nich obowiązków, które są ponad ich siły, a to, czego od nich wymaga, ma na celu ich dobro i oczyszczenie.
• Droga prosta (صراط مستقيم) to największy dar, jaki Bóg może dać człowiekowi — to droga, która łączy wszystkie dobra tego świata i życia ostatecznego.
• Nagroda Boga nie ogranicza się tylko do życia przyszłego — ci, którzy słuchają Boga, otrzymują już w tym życiu błogosławieństwo, spokój serca i właściwe rozeznanie w sprawach.
• Werset uczy, że wiara wzrasta i umacnia się przez czyny — samo deklarowanie wiary nie wystarczy, dopóki nie zostanie poparte posłuszeństwem i praktyką.