Surah An-Nisa — Talata 72

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَيُبَطِّئَنَّ – Tunay na magpapabagal o mag-aatubiling lumahok (sa pakikipaglaban).
• مُصِيبَةٌ – Sakuna o kasawian, tulad ng pagkamatay o pagkatalo.
• شَهِيدًا – Naroroon o saksi (sa pangyayari), hindi ang kahulugang "martir" dito kundi ang pagiging presente.

Paliwanag ng Talata:

Sa kabanatang ito, binabanggit ng Allah ang tungkol sa mga mapagkunwari at mahihina ang pananampalataya na kabilang sa mga Muslim. Mayroon sa kanila na sadyang nagpapabagal at nag-aatubiling sumama sa pakikipaglaban sa mga kaaway, at hinihikayat pa nila ang iba na huwag lumahok dahil sa kanilang kaduwagan at kawalan ng tiwala sa Allah.

Kapag kayo (na mga tapat na Muslim) ay dinatnan ng isang kasawian—gaya ng pagkamatay ng ilan o pagkatalo sa labanan—ang mga taong ito ay magsasabi nang may kagalakan at kaluwagan sa loob: "Pinagpala ako ng Allah at binigyan Niya ako ng biyaya sapagkat hindi ako nakisama sa kanila sa labanan, kaya hindi ako nasaktan o napahamak tulad ng nangyari sa kanila." Sa ganitong paraan, ipinapakita nila ang kanilang pagiging makasarili at kawalan ng malasakit sa kapwa Muslim, at itinuturing nilang biyaya ang kanilang pag-iwas sa pakikibaka—samantalang ito ay talagang isang anyo ng pagkukunwari at kahinaan ng pananampalataya.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang tunay na pananampalataya ay nangangailangan ng sakripisyo at kahandaan sa pagharap sa mga pagsubok, hindi ang pag-iwas at pagpapabaya sa kapakanan ng pamayanang Muslim.
2. Ang pag-ibig sa sarili at pag-iwas sa pakikibaka para sa katarungan at katotohanan ay tanda ng kahinaan ng pananampalataya, samantalang ang pagtitiwala sa Allah at pagtulong sa mga kapatid sa relihiyon ay nagdudulot ng tunay na karangalan sa mundo at sa kabilang buhay.
3. Ang mga mapagkunwari ay laging naghahanap ng dahilan upang makaligtas sa mga paghihirap, ngunit ang kanilang kagalakan sa kapahamakan ng iba ay magiging dahilan ng kanilang pagkapahiya sa Araw ng Paghuhukom.
4. Itinuturo sa atin ng talatang ito na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa pag-iwas sa panganib, kundi sa katapatan sa Allah at sa pagiging handang mag-alay ng sarili para sa ikabubuti ng Islam at ng mga Muslim.