Surah Ghafir — Aya 56

Ma’anonin Kalmomin:

• Sulṭān: Hujja ko shaida bayyananna daga Allah.
• Kibr: Girman kai da ƙin yarda da gaskiya.
• Baligħi: Masu iya kaiwa ga abin da suke so (neman fifiko).

Tafsirin Ayar:

Lalle ne waɗanda suke jayayya a cikin ayoyin Allah (ƙin yarda da su da kuma neman ɓoye su) ba tare da wata hujja ko shaida da ta zo musu daga Allah ba – waɗannan ba abin da ke cikin ƙirjinsu face girman kai da neman fifiko a kan gaskiya, saboda hasada ga abin da Allah ya bai wa Annabinsa na daraja da annabci. Amma ba za su taɓa kaiwa ga abin da suke fata ba, kuma ba za su iya ɗaukaka kansu a kan gaskiya ba, domin Allah zai ƙasƙantar da su. Don haka, ya kai Annabi! Ka nemi tsari da Allah daga sharrinsu, kuma ka dogara gare Shi. Lalle ne Shi ne Mai jin maganganunsu, Mai ganin ayyukansu, babu abin da ya ɓoye a gare Shi daga cikinsu, kuma zai sakawa kowannensu bisa ga abin da ya aikata.

Fa’idojin Ayar:

1. Jayayya a kan ayoyin Allah ba tare da ilmi ba alama ce ta girman kai da neman shahara, ba neman gaskiya ba.
2. Neman tsari da Allah hanya ce mafi aminci ga mai bin gaskiya daga sharrin masu jayayya.
3. Sanin cewa Allah yana jin maganganu kuma yana ganin ayyuka yana ƙarfafa mumini ya tsaya tsayin daka, kuma ya nuna cewa lalle ne sakamako zai zo daga Allah.
4. Ayar tana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah, kuma ya nuna cewa ƙarshen masu girman kai ƙasƙanci ne, yayin da masu tawali’u ga gaskiya suke samun ɗaukaka a duniya da lahirã.