Suurah Ash-Shuuraa — Aayad 27

Macnaha ereyada:

• بَسَطَ: fidiyo, ballaariyo, siiyo si weyn.
• لَبَغَوْا: xadgudbi lahaayeen, kibir iyo xoog isticmaali lahaayeen.
• بِقَدَرٍ: qaddar ku habboon, caddaalad ku dhisan.
• خَبِيرٌ بَصِيرٌ: wax walba ogaade, wax walba arka.

Tafsirka:

Hadduu Eebe (Subxaanahu watacaalaa) u fidin lahaa rizqiga addoomadiisa oo dhan, si aan xad lahayn ugu siin lahaa, waxay ku xadgudbi lahaayeen dhulka kibir iyo isla-weyni, oo midba midka kale ku dulmi lahaa, isagoo xooggiisa ku kibirsan. Laakiin Eebe wuxuu u dejiyaa rizqiga qaddar uu doono, qaarna ku cidhiidhyaa, qaarna ku ballaariyaa, si waafaqsan xikmaddiisa iyo caddaaladdiisa. Sababtoo ah haddii rizqiga la siiyo qof kasta si joogto ah oo badan, waxay u horseedi lahayd fasaad iyo xumaan. Eebe waa mid wax walba ogaade, wuxuuna u arkaa addoomadiisa si fiican, wuxuuna ogyahay waxa u khayrka ugu badan, haddaba wuxuu siiyaa cidda uu doono qaddar ku habboon, wuxuuna ka reebaa cidda uu doono, isagoo wax walba ku xikmad iyo caddaalad.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Eebe (Subxaanahu watacaalaa) waa kan kaliya ee og waxa u khayrka ugu badan addoomadiisa, waxaana waajib nagu ah inaan ku qanacno qaddarkiisa, hadduu na siiyo ama naga reebo.
2. Rizqigu waa imtixaan, ma aha in badanida rizqigu ay tahay calaamad khayr, mana aha cidhiidhigu calaamad shar; wax kastoo Eebe ku xukumo waa khayr.
3. Aayaddu waxay nagu tusinaysaa naxariista Eebe ee weyn, sababtoo ah wuxuu u cidhiidhiyaa rizqiga qaarkood si looga ilaaliyo xumaan iyo fasaad, taasoo muujinaysa daryeelkiisa addoomadiisa.
4. Waxay nagu boorrinaysaa inaan ku dadaalno shukriga Eebe marka uu na siiyo, iyo samirka marka uu na cidhiidhiyo, waayo Eebe waa arkaa xaalkayaga oo dhan.