سورت زخرف — آیت 42

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• أَوْ نُرِيَنَّكَ: یا به تا موږ وښیو (ژوندۍ پرمهال).
• الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ: هغه (عذاب) چې موږ د هغوى سره يې وعده کړې ده.
• مُقْتَدِرُونَ: قادر، توانا (په هر څه باندې).

د آيت تفسير:

که چېرې موږ تا (اى رسوله!) د دوى (د كافرانو) د عذاب له ليدو مخكې وفات كړو، نو بېشكه موږ به په آخرت كې له دوى څخه بدل واخلو، او كه چېرې موږ تا ته هغه عذاب وښيو چې د دوى سره مو وعده كړې ده (لکه د بدر په ورځ)، نو بېشكه موږ پر دوى باندې بشپړ قدرت لرو، چې تا او ستا پلويان پر دوى باندې غالب كړو او دوى ته خوار او ذليل كړو. دا خبره د كافرانو د ډار او وېرې لپاره ده، چې پوه شي چې الله تعالى پر هر څه باندې قادر دى، او كه وغواړي، به يې په دې دنيا كې هم عذاب ورسوي، او كه نه، نو په آخرت كې به خامخا ورسوي.

فايدې:

1. د الله تعالى قدرت بېخوندي او بې پايه دى، او هغه پر هر شي باندې بشپړ واک لري، نو مومنان بايد تل پر هغه توکل وكړي.
2. د رسول الله ﷺ او د مومنانو صبر او استقامت ته هڅونه، ځكه چې د الله تعالى مرسته او بريا خامخا راځي، كه په دنيا كې وي او كه په آخرت كې.
3. كافران او ظالمان باید پوه شي چې د دوى ظلم او سركشي به بې ځوابه پاتې نشي، او الله تعالى به د دوى سره هغه څه وكړي چې دوى يې تصور هم نه شي كولى.
4. دا آيت د مومنانو لپاره د تسليت او ډاډ سرچينه ده، چې كه دوى په دنيا كې د ظالمانو له لاسه تكليف ویني، نو آخرت كې به يې خامخا بدل واخلي.