Аз-Зухруф сүресі — Аят 7

1. Сөздердің мағынасы:

• وَمَا يَأْتِيهِم — оларға келмеді (яғни, оларға бір пайғамбар келген сайын).
• مِّن نَّبِيٍّ — ешбір пайғамбар.
• إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ — олар оны мұқағай, келеке ететін болды.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала осы аятта өткен ұмтылған халықтардың тарихын еске салады. Ол қауымдарға да Алла тарапынан пайғамбарлар жіберілді, бірақ олардың әдеті бірдей болды: қайсыбір пайғамбар келсе де, олар оны келеке етіп, мысқылдады. Бұл жерде Мекке мүшріктерінің Мұхаммед пайғамбарға (с.а.с.) жасаған келеке-мысқылдарына да ишара бар. Яғни, бұл — жаңадан шыққан жағдай емес, бұрынғы халықтардың да басынан өткен құбылыс. Осылайша Алла елшісіне (с.а.с.) жұбаныш беріліп, оның қайғысы жеңілдетіледі. Сонымен қатар бұл аятта ескерту де бар: пайғамбарларды келеке еткен сол халықтар ақырында Алланың азабына ұшырап, жойылып кетті. Олардың күш-қуаты мен байлығы оларды Алланың жазасынан құтқара алмады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят Алла елшісіне (с.а.с.) жұбаныш пен демеу болып, қиындыққа төзе білуге үйретеді. Пайғамбарлардың жолы әрқашан қиындықпен, келеке-мысқылмен келетінін білдіреді.
• Адам баласына ой салады: ақиқатты келеке ету — бұрынғы қауымдардың да әдеті болған, бірақ олардың ақыры қасіретті болды. Бұл — тарихтан алынатын сабақ.
• Ислам діні мен Құран — адамзатты тура жолға бастайтын нұр. Оны қабылдау — бақыт, ал оны келеке ету — өкінішке әкеледі.
• Қиындыққа тап болғанда, сабыр етіп, Аллаға тәуекел ету керектігін үйретеді. Өйткені Алла әділ, әркімге лайықтысын береді.
• Бұл аят адамды иманға, шыдамдылыққа және Алланың елшілерін құрметтеуге шақырады.