Suurah Ad-Dukhaan — Aayad 18

Macnada Erayada:

• أَدُّوا: Siima oo dhiiba, u dhiiba.
• عِبَادَ الله: waa Banii Israa'iil, kuwaas oo ahaa addoomada Eebe.
• رَسُولٌ أَمِينٌ: Rasuul lagu aamino waxyiga Eebe, oon waxba ka qarinayn ama ka nusqaaminayn.

Tafsiirka:

Nabi Muuse (CS) wuxuu u yimid Fircoon iyo qomkiisii isagoo ku yidhi: "U dhiiba aniga addoomada Eebe (Banii Israa'iil), oo i sii daaya si ay ii raacaan si ay u caabudaan Eebe kaligiis, waxna kuma lihi xaq aad ku addoonsanaysaan. Waxaan ahay Rasuul Eebe oo aamin ah, oo aan u soo diray si aan u gaarsiiyo wixii Eebe i faray, anigoon waxba ka dhimayn ama waxba ku darin."

Waa baaq cad oo uu u jeedinayo Fircoon iyo dadkiisa, isagoo ku baaqaya inay sii daayaan Banii Israa'iil oo ay uga tagaan addoonsigooda, isagoo xaqiijinaya inuu yahay Rasuul Eebe oo aamin ah, isagoo aan ka cabsanayn xoogga Fircoon iyo cadaabkiisa, balse ku tiirsan Eebe oo kaliya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Bilaash ka dhigista dadka iyo xorayntooda waa mid ka mid ah ujeeddooyinka sharciga Islaamka, waxaana Nabi Muuse (CS) ugu horreeyay baaqiisa xoraynta Banii Israa'iil oo ka soo saarista addoonsiga Fircoon.
2. Rasuulku waa aamin, waa lagu kalsoonaan karaa waxyiga Eebe, sidaa darteed waa in dadku u hogaansamaan rasuullada iyagoo aamina.
3. Da'wada xaqa waxay u baahan tahay geesinimo iyo caddayn, sida Nabi Muuse (CS) ugu yimid Fircoon isagoo ku hadlaya hadal cad oo xaq ah, isagoon ka cabsanayn xoogga iyo cadaabka.
4. Islaamku wuxuu ku baaqayaa caddaalad iyo xorriyad dadka oo dhan, isagoon u kala eexan qof ama qowmiyad.