دخان سۈرىسى — ئايەت 49

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە ئېھتىياجلىق سۆزلەر:

— «ذُقْ»: تېتى، يەنى تېتىپ كۆر، بۇ يەردە ئازابنى تېتىش مەنىسىدە.

— «الْعَزِيزُ»: ئىززەتلىك، كۈچلۈك، ھېچكىمگە بويۇن ئەگمەيدىغان.

— «الْكَرِيمُ»: ئەزىز-ھۆرمەتلىك، ئېسىل، قەدرى ئۇلۇغ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت دوزاخ ئازابى ئىچىدە قالغان بىر كاپىرغا قارىتىپ ئېيتىلىدىغان مەسخىرە ۋە ئەيىبلەش سۆزىدۇر. ئۇنىڭغا: «ھازىر بۇ ئازابنى تېتىپ كۆر! سەن دۇنيادا ئۆز قەۋمىڭ ئىچىدە ئىززەتلىك، ھۆرمەتلىك، ھېچكىم سەن تەرەپكە كېلەلمەيدىغان كۈچلۈك ۋە ئېسىل كىشى ئىدىڭغۇ؟» دېيىلىدۇ. بۇ سۆز ئۇنىڭغا ھەقىقىي ماختاش ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى ئۇنىڭ دۇنيادىكى تەكەببۇرلۇقى، مەنپەئەتچىلىكى ۋە ھەقنى رەت قىلغانلىقى ئۈچۈن قىلىنغان مەسخىرە ۋە ئەيىبلەشتۇر. ئۇ دۇنيادا ئۆزىنى ئىززەتلىك ۋە ھۆرمەتلىك دەپ ھېسابلاپ، ھەقىقەتنى ئاڭلاشتىن باش تارتقان ئىدى. ئەمدى ئۇ ئۆزىنىڭ ئەسلىدە قانچىلىك ئاجىز ۋە خار بولغانلىقىنى، ئاللاھنىڭ ئالدىدا ھېچقانداق قىممىتى يوقلۇقىنى بىلىپ قالىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، دۇنيادىكى بايلىق، ئەل-مەنسەپ، ئىززەت-ھۆرمەت ۋە كۈچ-قۇدرەت ئىنساننى ئاللاھقا ئىتائەت قىلىشتىن توسىماسلىقى كېرەك. كىمكى دۇنيادا ئۆزىنى چوڭ تۇتۇپ، ھەقنى رەت قىلسا، ئاخىرەتتە ئەڭ خار ۋە ئەڭ ئازابلىق ئورۇنغا چۈشىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق تەكەببۇر ۋە مۇتەكەببىر كىشىنى خار قىلىدۇ، ئەمما ئۆزىنى ئاجىز ۋە مۇھتاج دەپ بىلگەن، ئاللاھقا ئىتائەت قىلغان بەندىلىرىنى ئۇلۇغلايدۇ. بىز بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىپ، دۇنيا ۋە ئۇنىڭ ۋاقىتلىق ئىززەت-ھۆرمىتىگە ئالدانماي، ھەقىقىي ئىززەت-ھۆرمەتنى پەقەت ئاللاھقا ئىتائەت قىلىش ۋە ئۇنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەشتە ئىكەنلىكىنى چۈشىنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى تەكەببۇرلۇقتىن ۋە ھەقنى رەت قىلىشتىن ساقلىسۇن، ھەممىمىزنى ئۆزىنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشتۈرسۇن.