Ад-Духан сүресі — Аят 49

1. Сөздердің мағынасы:

— «ذُقْ»: дәм тат, яғни осы азапты бастан кешір, сезін.

— «الْعَزِيزُ»: қуатты, жеңілмейтін, абыройы биік.

— «الْكَرِيمُ»: қадірлі, сыйлы, жомарт.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта қиямет күні тозақ азабына тап болған, өзін дүниеде мықты әрі қадірлі санаған кісіге айтылатын сөз баяндалады. Оған: «Дәм тат, міне, осы азапты бастан кешір! Сен өз қауымыңның алдында қуатты, жеңілмейтін, сыйлы әрі қадірлі едің ғой» делінеді. Бұл — оны міндеп, келеке етіп айтылған сөз. Ол дүниеде өзінің күшіне, абыройына, байлығына сеніп, Аллаһтың әмірлерінен бас тартқан еді. Енді сол мақтаныш пен менмендік ешбір пайда бермейді, керісінше, оның азабын одан әрі ауырлата түседі. Яғни оған: «Енді мықтылығың да, қадірлілігің де сені азаптан құтқара алмайды» деген мағына беріледі. Бұл сөз арқылы оның дүниедегі жалған абыройы мен биік мәртебесіне қарама-қарсы қойылып, оның нағыз әлсіздігі мен қорлығы көрсетіледі.

1. Алынатын ғибраттар:

— Дүниедегі күш-қуат, абырой, байлық пен мәртебе адамды Аллаһтың алдында құтқармайды. Адам осыларға мақтанып, тәкаппарлыққа салынбауы керек.

— Әркім өз ісі үшін жауап береді. Дүниеде жасаған жамандықтары үшін ақыретте әділ есеп беріледі.

— Бұл аят адамды ойландырады: өзіміздің күшімізге, атағымызға сеніп, Аллаһты ұмытпауымыз керек. Шын мәртебе — Аллаһтың алдындағы тақуалық пен ізгі амалдар арқылы келеді.

— Құран адамды дүниенің жалған сән-салтанатына алданбай, ақыретті ойлауға шақырады. Осыны түсінген адам иманға бет бұрып, жақсылыққа ұмтылады.