Suurah Muhammad — Aayad 27

Macnaha Erayada:

• تَوَفَّتْهُمُ: oo ah qaadashada naftooda (ruuxdooda).
• أَدْبَارَهُمْ: dhabarkooda iyo gadaashooda.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku wejineysaa su’aal culus oo lagu qasbayo kuwa gaalada ah, waxayna leedahay: Sidee bay noqon doontaa xaaladdoodu markay Malaa’igtu qaadayso naftooda, iyagoo garaaci doona wejigooda iyo dhabarkooda bir la yiraahdo "Maqaami’" (madaariic) oo xanuun daran leh? Tani waa digniin ku saabsan cawaaqibka xun ee kuwa beeniya Nabiga ﷺ oo ka jeedsada diinta Islaamka. Waxay muujinaysaa in Malaa’igtu markay qaadayaan naftooda ay la imaan doonaan si qallafsan oo xoog leh, iyagoo garaaci doona jidhkooda si ay u qaadaan naftooda iyada oo ku adag, taasoo keentay in ay la kulmaan caddibaad daran xilliga dhimashada ka hor, ka dibna waxaa ku xiga caddibaadii Qabriga iyo Aakhiro.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

• Aayaddan waxay ku digaysaa in caddibaadda Ilaahay ay timaado si lama filaan ah, mana jiro wax ka carara kara qadarka Eebe.
• Waxay ku tusinaysaa in Malaa’igtu ay yihiin addoomo Eebe oo adeeca amarkiisa, waxayna ku fulinayaan caddibaadda kuwa xaqa beeniya si qadhaadh.
• Waxay ku boorrinaysaa dadka inay degdegga u toobadkeecaan oo ay ku noqdaan Eebe ka hor inta aanay dhimashadu iman, waayo marka naftu baxayso toobaddu ma tarayso.
• Waxay ku xoojinaysaa in Islaamku yahay diin ku salaysan caddaalad iyo naxariis, laakiin caddibaadda Eebe ay tahay mid ku habboon kuwa xumaanta sameeya, si dadku uga digtoonaadaan falalka xun.