සූරා මුහම්මද් — ආයාත් 27

වචන අර්ථ:

• تَوَفَّتْهُمُ – ඔවුන්ගේ ජීවිත අවසන් කරනු ඇත (ප්රාණය ගන්නා ලදී)
• الْمَلَائِكَةُ – (මරණයේ) මලායිකාවරු
• يَضْرِبُونَ – පහර දෙනු ඇත
• وُجُوهَهُمْ – ඔවුන්ගේ මුහුණුවලට
• وَأَدْبَارَهُمْ – ඔවුන්ගේ පිටුපසට (කොන්දට)

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා විසින් ප්රතික්ෂේප කරන්නන් සහ ප්රතික්ෂේප කිරීමේ මාවත අනුගමනය කරන්නන්ගේ භයානක අවසාන තත්ත්වය පිළිබඳව අනතුරු අඟවයි. එනම්, ඔවුන් මරණයට පත්වන අවස්ථාවේදී මලායිකාවරුන් විසින් ඔවුන්ගේ ප්රාණ ගන්නා විට ඔවුන්ගේ මුහුණුවලට සහ පිටුපසට යකඩ මුගුරුවලින් පහර දෙනු ඇත. මෙය ඔවුන්ට ලැබෙන දරුණු අවමානය සහ දඬුවමේ ආරම්භයයි.

මෙම තත්ත්වය කෙතරම් භයානකද යත්, ඔවුන් මරණාසන්න මොහොතේදීම අතිශය දුක්ඛිත තත්ත්වයකට මුහුණ දෙනු ඇත. ඔවුන්ගේ මුහුණු සහ පිටුපසට පහර දීමෙන් අදහස් වන්නේ ඔවුන්ට කිසිදු ගැලවීමක් හෝ පලා යාමේ මාර්ගයක් නොමැති බවයි. ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් කිසිසේත් ගැලවිය නොහැකි බව මෙයින් පැහැදිලි වේ.

මෙම ආයාතය පෙර ආයාතවල සඳහන් කරන ලද ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ ක්රියාකාරකම් සමඟ සම්බන්ධ වේ. ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් මිනිසුන් වළක්වා, එය විකෘති කිරීමට උත්සාහ කළ අය විය. එබැවින් ඔවුන්ට ලැබෙන මෙම දඬුවම ඔවුන්ගේ ක්රියාවන්ට සුදුසු ප්රතිඵලයකි.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. මරණය සැබෑවකි. සෑම පුද්ගලයෙකුම එයට මුහුණ දිය යුතුය. එබැවින් මරණයට පෙර යහපත් ක්රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය.
2. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඉතා දරුණුය. එයින් ගැලවීමට ඇති එකම මාර්ගය මෙලොවදී අල්ලාහ්ට අවනත වීම සහ ඔහුගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමයි.
3. ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට මරණ මොහොතේදී පවා දයාව නොලැබේ. ඔවුන් අවමානයට හා දුක්ඛිත තත්ත්වයට පත්වනු ඇත.
4. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් මිනිසුන් වැළැක්වීම සහ එයට බාධා කිරීම අතිශය බරපතල පාපයකි. එයට දඬුවම ලෙස මරණ මොහොතේදීම දරුණු පහරදීම් ලැබේ.
5. මුස්ලිම්වරයෙකු වශයෙන් අපගේ ජීවිතය අල්ලාහ්ට අවනත වීමෙන් ගත කළ යුතු අතර, අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ත්‍යාගය අපේක්ෂා කරමින් යහපත් ක්රියාවන්හි නිරත විය යුතුය. එසේ කරන්නේ නම්, මරණ මොහොතේදී මලායිකාවරුන්ගෙන් යහපත් ප්‍රතිචාර ලැබීමටත්, පසුව පාරාදීසයේ සදාකාලික සැපත ලැබීමටත් අපට හැකි වනු ඇත.