Surah Muhammad — Aya 36

Ma’anonin Kalmomin:

• La’ib da lahwu: wasa da shagala, wato rayuwar duniya ba ta da wani amfani na gaske sai dai kamar wasa da abin shagaltuwa.
• Tu’minu: ku yi imani da Allah da Manzonsa.
• Tattaqu: ku bi umarnan Allah kuma ku nisanci abubuwan da ya hana.
• Yuti kum ujur kum: zai ba ku ladan ayyukanku cikakke.

Fassarar Ayar:

Allah ya bayyana a cikin wannan ayar cewa rayuwar duniya ba ta da wani daraja mai tsayi sai dai kamar wasa da shagala, wadda ba ta dawwama. Ba kamar rayuwar lahira ba, wadda ita ce rayuwa ta hakika. Idan kun yi imani da Allah da Manzonsa, kuma kuka bi umarnansa kuka nisanci abubuwan da ya hana, to zai ba ku ladan ayyukanku cikakke, ba tare da rage komai ba. Kuma ba ya tambayar ku dukiyoyinku gaba ɗaya, sai dai kawai ya umarce ku da fitar da wajibcin zakka daga cikinsu. Idan ya tambaye ku dukiyoyinku gaba ɗaya, kuma ya matsa muku, da kun yi rowa, kuma da kun hana shi, kuma hakan zai bayyana ƙiyayyar da ke cikin zukatanku.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, don haka kada mu shagala da ita mu manta da aikin lahira.
2. Imani da taqawa sune hanyar samun lada mai girma a wurin Allah, kuma Allah ba ya zaluntar da mutum ko kadan.
3. Allah ba ya nauyatar da bayinsa fiye da iyawarsu, domin ya umarce su da zakka kawai, ba dukiyarsu gaba ɗaya ba.
4. Wannan yana nuna jinƙan Allah da sauƙin addinin Musulunci, wanda ke son sauƙaƙawa mutane ba tsanantawa ba.
5. Ya kamata mu kasance masu yarda da abin da Allah ya umarce mu, kuma mu guji rowa da ƙin bayarwa, domin hakan yana bayyana munafurci a cikin zuciya.