Сураи Аль-Маида Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт:…

Аль-Маида · 116/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ۝١١٦

🔤 Transliteration

Wa iz qaalal laahu yaa `Eesab na Maryama `a-anta qulta linnaasit takhizoonee wa ummiya ilaahaini min doonil laahi qaala Subhaanaka maa yakoonu leee anaqoola maa yakkoonu leee an aqoola maa laisa lee bihaqq; in kuntu qultuhoo faqad `alimtah; ta`lamu maa fee nafsee wa laaa a`almu maa fee nafsik; innaka Anta `Allaamul Ghuyoob

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Оё ту ба мардум гуфтӣ, ки марову модарамро ғайри Оллоҳ ба худоӣ гиред?» Гуфт: «Ба покӣ ёд мекунам Туро. Насазад маро, ки чизе гӯям, ки шоистаи он набошам. Агар ман чунин гуфта будам, Ту худ медоннстӣ, зеро ба он чӣ дар замири ман мегузарад, доноӣ ва ман аз он чӣ дар зоти Туст, бехабарам. Зеро Ту донотарини касон ба ғайб ҳастӣ!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«اتَّخِذُونِي»: маро бигиред, яъне маро ва модарамро ба ҷои Худо маъбуд қарор диҳед.
«سُبْحَانَكَ»: пок аст Ту аз ҳар айбу нуқсон ва шарик.
«مَا يَكُونُ لِي»: сазовор нест барои ман, набояд барои ман.
«عَلَّامُ الْغُيُوبِ»: донандаи ҳамаи пинҳониҳо, яъне касе ки ҳама чизҳои ниҳон ва ошкорро медонад.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол хабар медиҳад аз рӯзи қиёмат, ки ба Исои писари Марям мегӯяд: «Эй Исои писари Марям, оё ту ба мардум гуфтӣ, ки маро ва модарамро ба ҷои Худо маъбуд бигиред?» Ин савол барои он аст, ки ҳақиқат равшан шавад ва Исо (алайҳис-салом) аз ин туҳмат пок эълон кунад. Исо дар ҷавоб мегӯяд: «Пок аст Ту, эй Парвардигор, аз ҳар шарик ва нуқсон. Сазовор нест барои ман, ки чизе бигӯям, ки ҳақ нест ва ба ман рост намеояд. Агар ман он суханро гуфта бошам, пас Ту онро медонӣ, зеро ҳеҷ чиз аз Ту пинҳон нест. Ту медонӣ он чиро, ки дар нафси ман аст, ва ман намедонам он чиро, ки дар нафси Ту аст. Ҳамоно Ту донандаи ҳамаи пинҳониҳо ҳастӣ.»

Исо (алайҳис-салом) бо ин ҷавоб Худоро аз ҳар айб пок мехонад ва мегӯяд, ки ӯ ҳаргиз мардумро ба худоӣ даъват накардааст. Ӯ танҳо ба он чизе даъват кардааст, ки Худо ба ӯ амр карда буд, яъне бандагии Худои ягона. Ӯ иқрор мекунад, ки ҳамаи донишҳо назди Худост ва ӯ худ ҳеҷ чизро аз худ надорад. Ин оят нишон медиҳад, ки Исо (алайҳис-салом) бандаи Худо ва паёмбари ӯст, на худо ва на писари Худо.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Исо (алайҳис-салом) бандаи Худо ва паёмбари ӯст, на худо ва на шарики Худо. Ин оят ботил будани эътиқоди насронӣ дар бораи худо будани Исо ва модарашро равшан мекунад.
Худо ҳама чизро медонад, ҳатто он чиро, ки дар дилҳо пинҳон аст. Ин моро ба тақво ва ихлос дар ибодат тарғиб мекунад.
Паёмбарон ҳама маъсум ва ростгӯ ҳастанд ва ҳаргиз мардумро ба гумроҳӣ даъват намекунанд.
Рӯзи қиёмат рӯзи ҳисобу китоб аст ва ҳар кас ба амали худ ҷавобгар мешавад.
Ин оят моро ба тавҳид, яъне ягонагии Худо, даъват мекунад ва аз ширк ва парастиши ғайри Худо бозмедорад.
Дар ин оят раҳмат ва адолати Худо зоҳир мешавад, ки ҳақиқатро равшан мекунад ва бандагони солеҳро аз туҳмат пок месозад.

📜 Оят 114-118 — Сураи Аль-Маида

114قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои мо дастархоне аз оомон бифирист, то моро ва ононро, ки баъд аз мо меоянд, иде ва нишоне аз ту бошад ва моро рӯзӣ деҳ ки Ту беҳтарини рӯзидиҳандагон ҳастӣ».

115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

Худо гуфт: «Ман он дастархонро барои шумо мефиристам, вале ҳар кӣ аз шумо аз он пас кофир шавад, чунон азобаш мекунам, ки ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳонро ончунон азоб накарда бошам».

116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

Ман ба онон ҷуз он чӣ Ту фармонам дода будӣ, нагуфтам. Гуфтам, ки Оллоҳ — Парвардигори маро ва Парвардигори худро бипарастед. Ва ман то дар миёнашон будам, нигаҳбони ақидаашон будам ва чун маро миронидӣ, Ту худ нигаҳбони акидаташон гаштӣ. Ва Ту бар ҳар чизе огоҳӣ.

118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Агар ононро азоб кунӣ, бандагони Ту ҳастанд ва агар ононро биёмурзӣ, Ту пирӯзманду ҳакимӣ!»

← Оят 115 📖 Аль-Маида Оят 117 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

116Оят

Тарҷума — Аль-Маида 116

Сураи Аль-Маида Оят 116 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт:…

Сураи Оят 116/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 114–118. Ба Тоҷикӣ: Русский.