مائدہ · 116/120
ترجمو لکڻ — سوره مائدہ
وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ۝١١٦
Wa iz qaalal laahu yaa `Eesab na Maryama `a-anta qulta linnaasit takhizoonee wa ummiya ilaahaini min doonil laahi qaala Subhaanaka maa yakoonu leee anaqoola maa yakkoonu leee an aqoola maa laisa lee bihaqq; in kuntu qultuhoo faqad `alimtah; ta`lamu maa fee nafsee wa laaa a`almu maa fee nafsik; innaka Anta `Allaamul Ghuyoob
📖 سنڌيءَ ۾
۽ (اُھو وقت ياد ڪر) جڏھن الله چوندو ته اي عيسىٰ پٽ مريم جا تو ماڻھن کي چيو ھو ڇا؟ ته الله کانسواءِ مونکي ۽ منھنجي ماءُ کي به خدا ڪري مڃيو، (عيسى) چوندو ته تون پاڪ آھين جنھن چوڻ جو مون کي ڪو حق نه آھي سو چوڻ مون کي ڪئن جڳائيندو ھو، جيڪڏھن مون اھو چيو ھوندو ته بيشڪ اُھو توکي معلوم ھوندو، جيڪي منھنجي دل ۾ آھي سو (تون) ڄاڻندو آھين ۽ جيڪي تنھنجي دل ۾ آھي سو (آءٌ) نه ڄاڻندو آھيان، بيشڪ تون ئي ڳُجھن جو ڏاڍو ڄاڻندڙ آھين.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • وَإِذْ: ۽ ياد ڪر اُهو وقت.
  • اتَّخِذُونِي: مون کي ۽ منهنجي ماءُ کي پاڻ لاءِ معبود بڻايو.
  • إِلَٰهَيْنِ: ٻه معبود.
  • مِن دُونِ اللَّهِ: الله کان سواءِ.
  • سُبْحَانَكَ: تون پاڪ آهين، تنهنجي ذات هر عيب ۽ نقص کان پاڪ آهي.
  • مَا يَكُونُ لِي: مون لاءِ نه ٿو جڳائي، مون کي نه ٿو سونهين.
  • بِحَقٍّ: حق ۽ صحيح طور تي ثابت ٿيل.
  • تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي: تون ڄاڻين ٿو اُهو سڀ ڪجهه جيڪو منهنجي اندر ۾ آهي.
  • عَلَّامُ الْغُيُوبِ: سڀ ڳجهيون ۽ لڪل شيون ڄاڻندڙ.

2) آيت جي تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ قيامت جي ڏينهن جو ذڪر ڪري ٿو، جڏهن هو حضرت عيسيٰ عليه السلام کان سوال ڪندو ته: ”اي عيسيٰ بن مريم! ڇا تون ئي ماڻهن کي چيو هو ته مون کي ۽ منهنجي ماءُ کي الله کان سواءِ معبود بڻايو؟“ حضرت عيسيٰ عليه السلام هن سوال جو جواب ڏيندي پنهنجي رب جي پاڪائي بيان ڪندي چوندو ته: ”اي الله! تون پاڪ آهين، مون لاءِ اهو ڪڏهن به جڳائي نه ٿو ته آءٌ اُها ڳالهه چوان جنهن جو مون کي ڪو حق ۽ اختيار نه آهي. جيڪڏهن مون ائين چيو هجي ها ته تون ضرور ڄاڻين ٿو، ڇاڪاڻ ته تنهنجي علم کان ڪجهه به لڪل ناهي. تون ڄاڻين ٿو اُهو سڀ ڪجهه جيڪو منهنجي دل ۾ آهي، ۽ آءٌ نه ٿو ڄاڻان اُهو جيڪو تنهنجي ذات ۾ آهي. بيشڪ تون ئي سڀ ڳجهين ۽ لڪل شين کي چڱي طرح ڄاڻندڙ آهين.“

هن آيت مان اهو واضح ٿئي ٿو ته حضرت عيسيٰ عليه السلام پنهنجي امت کي ڪڏهن به پاڻ ۽ پنهنجي ماءُ کي معبود بڻائڻ جو حڪم نه ڏنو هو، ۽ نه ئي اهڙي ڳالهه سندس طرفان ڪڏهن ٿي هئي. هي سوال قيامت جي ڏينهن ان ڪري پڇيو ويندو ته جيئن انهن ماڻهن جي ڪوڙ ۽ باطل عقيدي جو پردو فاش ٿئي، جيڪي حضرت عيسيٰ عليه السلام ۽ سندس ماءُ کي معبود بڻائي انهن جي عبادت ڪندا هئا. حضرت عيسيٰ عليه السلام جو جواب انتهائي ادب ۽ عاجزي سان ڀريل آهي، جنهن ۾ هو الله جي پاڪائي بيان ڪري ٿو ۽ پنهنجي بي گناهگي جو اظهار ڪري ٿو. هو الله جي علم جي وسعت کي تسليم ڪندي چوي ٿو ته تون ئي سڀ ڳجهيون شيون ڄاڻيندڙ آهين.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • توحيد جي اهميت: هي آيت واضح ڪري ٿي ته الله کان سواءِ ڪنهن به شيءِ کي معبود بڻائڻ ۽ ان جي عبادت ڪرڻ شرڪ آهي، جيڪو هڪ ناقابل معافي گناهه آهي.
  • انبياءِ ڪرام جي پاڪائي: انبياءِ ڪرام هميشه حق ۽ سچ جو پيغام ڏيندا آهن ۽ ڪڏهن به پنهنجي پاڻ کي معبود بڻائڻ جي دعوت نه ٿا ڏين. حضرت عيسيٰ عليه السلام جو جواب هن ڳالهه جو ثبوت آهي.
  • الله جي علم جي وسعت: الله تعاليٰ هر شيءِ کي ڄاڻي ٿو، ظاهر ۽ لڪل، دل جي اندر جون ڳالهيون به سندس علم ۾ آهن. اهو اسان کي الله جي عظمت ۽ سندس علم جي ڪمال جو احساس ڏياري ٿو.
  • ادب ۽ عاجزي جو سبق: حضرت عيسيٰ عليه السلام جي جواب ۾ الله سان ادب ۽ عاجزي جو بهترين نمونو موجود آهي. اسان کي به الله سان ڳالهائڻ ۽ دعا ڪرڻ ۾ ادب ۽ عاجزي اختيار ڪرڻ گهرجي.
  • اسلام جي حقيقت: اسلام اسان کي سيکاري ٿو ته صرف ۽ صرف الله ئي عبادت جو حقدار آهي، ۽ ان کان سواءِ ڪنهن به شيءِ جي عبادت ڪرڻ گمراهي آهي. هي آيت اسان کي اسلام جي بنيادي عقيدي يعني توحيد جي طرف راغب ڪري ٿي.
  • قرآن جي سچائي: قرآن مجيد ۾ بيان ڪيل واقعا ۽ معلومات سڀ سچا آهن، ڇاڪاڻ ته اهي الله تعاليٰ جو ڪلام آهن، جيڪو هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي. اهو اسان جي ايمان کي وڌيڪ مضبوط بڻائي ٿو.


📜 آيت 114-118 — سوره مائدہ

114قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
(تڏھن) عيسىٰ پٽ مريم جي چيو ته اي اسان جا پالڻھار الله اسان تي ھڪ خونچو آسمان کان لاھ ته اسان جي اڳين ۽ اسان جي پوين (سڀني) لاءِ عيد ٿئي ۽ تنھنجي نشاني ٿئي، ۽ اسان کي روزي ڏي ۽ تون چڱو روزي ڏيندڙ آھين.
115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ
الله چيو ته آءٌ اوھان تي (خونچو) لاھيندس، پوءِ اوھان مان جيڪو ھن کان پوءِ بي فرماني ڪندو تنھن کي آءٌ اھڙو سخت عذاب ڪندس جو جھانن (جي رھندڙن) مان ڪنھن ھڪ کي عذاب نه ڪندس.
116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
۽ (اُھو وقت ياد ڪر) جڏھن الله چوندو ته اي عيسىٰ پٽ مريم جا تو ماڻھن کي چيو ھو ڇا؟ ته الله کانسواءِ مونکي ۽ منھنجي ماءُ کي به خدا ڪري مڃيو، (عيسى) چوندو ته تون پاڪ آھين جنھن چوڻ جو مون کي ڪو حق نه آھي سو چوڻ مون کي ڪئن جڳائيندو ھو، جيڪڏھن مون اھو چيو ھوندو ته بيشڪ اُھو توکي معلوم ھوندو، جيڪي منھنجي دل ۾ آھي سو (تون) ڄاڻندو آھين ۽ جيڪي تنھنجي دل ۾ آھي سو (آءٌ) نه ڄاڻندو آھيان، بيشڪ تون ئي ڳُجھن جو ڏاڍو ڄاڻندڙ آھين.
117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
جنھن لاءِ مون کي حُڪم ڪيو اٿيئي تنھن کانسواءِ (ٻيو ڪي) کين نه چيو اٿم (يعني) ھي ته الله جي عبادت ڪريو جو منھنجو پالڻھار ۽ اوھان جو پالڻھار آھي، جيسين منجھن رھيس ته (آءٌ) مٿن نگھبان رھيس، پوءِ جنھن مھل تو مونکي کڻي ورتو ته تون ئي مٿن نگھبان رھيئن، ۽ تون سڀڪنھن شيء تي خبردار آھين.
118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
جيڪڏھن کين عذاب ڪرين ته اُھي تنھنجا ٻانھا آھن، جيڪڏھن کين بخشين ته تون ئي غالب حڪمت وارو آھين.
مائدہقرآن فهرست
120آيت
MedinanRevelation
116آيت

ترجمو — مائدہ 116

سوره مائدہ آيت 116 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ (اُھو وقت ياد ڪر) جڏھن الله چوندو ته اي…

سوره آيت 116/120 — سوره مائدہ المائدة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره مائدہ ٻڌو, سوره مائدہ ترجمو, سوره مائدہ mp3, سوره مائدہ pdf. آيت 114–118. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers