Surah Al-Maidah — Talata 116

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• اتَّخِذُونِي – gawin ninyo ako (bilang diyos).
• إِلَٰهَيْنِ – dalawang diyos.
• سُبْحَانَكَ – niluluwalhati Kita (pagpapakabanal sa Allah mula sa anumang pagkukulang).
• مَا يَكُونُ لِي – hindi nararapat sa akin.
• عَلَّامُ الْغُيُوبِ – ang Ganap na Nakaaalam ng lahat ng mga nalilingid at nakatago.

Interpretasyon ng Talata:

Alalahanin (O Muhammad) ang araw ng Pagkabuhay, kung kailan sasabihin ng Allah kay 'Isa na anak ni Maryam: “O 'Isa na anak ni Maryam, ikaw ba ang nagsabi sa mga tao: Gawin ninyo ako at ang aking ina na dalawang diyos bukod pa sa Allah?” Kaya sasagot si 'Isa, niluluwalhati ang kanyang Panginoon at nagpapakabanal sa Kanya mula sa anumang kakulangan: “Luwalhati sa Iyo! Hindi nararapat sa akin na sabihin ang anumang hindi ko karapatan sabihin. Ako ay isang lingkod lamang at isang sugo. Kung sakaling sinabi ko iyon, tiyak na alam Mo ito, sapagkat walang anumang nakatatago sa Iyo. Nalalaman Mo ang nasa aking sarili at kalooban, samantalang hindi ko nalalaman ang nasa Iyong kaalaman. Tunay na Ikaw ang Ganap na Nakaaalam ng lahat ng mga nalilingid – ang nakaraan, ang kasalukuyan, at ang mangyayari pa lamang.” Kaya pinabulaanan ni 'isa ang paratang na ito, at ipinahayag ang kanyang kawalang-kaugnayan sa pagsamba sa kanya at sa kanyang ina, at ang kanyang pagiging malinis mula sa anumang pag-angkin ng pagka-Diyos.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kadakilaan ng Allah at ang Kanyang katarungan sa Araw ng Paghuhukom, kung saan Kanyang haharapin ang mga propeta upang linawin ang katotohanan laban sa mga gumawa ng maling paniniwala.
2. Ang pagpapakumbaba at katapatan ni Propeta 'Isa (sumakanya nawa ang kapayapaan) – siya ay nagpapakabanal sa Allah at nagtatatwa sa anumang pagsamba sa kanya, na nagpapakita ng kanyang tunay na pagkaalipin sa Allah.
3. Ang kahalagahan ng pag-iingat sa pananalita; ang isang tao ay mananagot sa kanyang mga sinabi, lalo na sa mga bagay na may kinalaman sa relihiyon.
4. Ang ganap na kaalaman ng Allah sa lahat ng bagay – ang nakikita at ang nalilingid – kaya dapat tayong maging tapat sa ating mga puso at gawa, sapagkat walang anumang nakatatago sa Kanya.
5. Ang pagiging malinis ng mga propeta mula sa anumang malaking kasalanan, at ang kanilang pagsunod sa ipinag-uutos sa kanila nang walang pagdaragdag o pagbabawas.