സൂറ അൽ-മാഇദ — ആയത്ത് 116

അല്ലാഹു പറഞ്ഞ സന്ദർഭം ഓർമ്മിക്കുക: “ഓ, മർയമിന്റെ പുത്രനായ ഈസാ, നീ ജനങ്ങളോട് ‘അല്ലാഹുവിന് പുറമെ എന്നെയും എന്റെ മാതാവിനെയും രണ്ട് ദൈവങ്ങളായി സ്വീകരിക്കുക’ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നോ?” എന്ന് അല്ലാഹു ചോദിച്ച സന്ദർഭം.

വാക്കുകളുടെ വിശദീകരണം:

• സുബ്ഹാനക: നിനക്ക് എല്ലാ വിശുദ്ധിയുമുണ്ട്, നീ എല്ലാ കുറ്റങ്ങളിൽ നിന്നും പരിശുദ്ധനാണ്.
• മാ യകൂനു ലീ: എനിക്ക് യോജിച്ചതല്ല, എനിക്ക് അനുവദനീയമല്ല.
• തഅ്ലമു മാ ഫീ നഫ്സീ: എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് നീ അറിയുന്നു.
• അല്ലാമുൽ ഗുയൂബ്: മറഞ്ഞതും ഒളിഞ്ഞതും സർവ്വവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ.

തഫ്സീർ (വ്യാഖ്യാനം):

അന്ത്യനാളിൽ അല്ലാഹു തന്റെ പ്രവാചകനായ ഈസാ നബി(അ)യോട് ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈസാ നബിയെയും പരിശുദ്ധ മർയമിനെയും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധ്യന്മാരാക്കിയതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിചാരണയുടെ ഭാഗമായിട്ടാണ് ഈ ചോദ്യം. അല്ലാഹു ഇവിടെ ചോദിക്കുന്നത് ശാസിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ഈസാ നബിയുടെ നിഷ്കളങ്കത തെളിയിക്കാനും, ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ കെട്ടിച്ചമച്ച കള്ളക്കഥകൾ അദ്ദേഹം അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമാക്കാനുമാണ്.

ഈസാ നബി(അ) അതിന് മറുപടി നൽകുന്നത് അത്യധികം വിനയത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയുമാണ്. അദ്ദേഹം ആദ്യം അല്ലാഹുവിനെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു: “നീ എത്ര പരിശുദ്ധൻ!” എന്നിട്ട് പറയുന്നു: “എനിക്ക് അവകാശമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം പറയാൻ എനിക്ക് യോജ്യതയില്ല. ഞാൻ അങ്ങയുടെ ദാസനും പ്രവാചകനും മാത്രമാണ്. ദൈവികത അവകാശപ്പെടുക എന്നത് എന്റെ നിലയ്ക്ക് ചേരുന്ന കാര്യമല്ല.”

തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “ഞാൻ അത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങ് അത് അറിയുമായിരുന്നു. കാരണം അങ്ങ് സർവ്വജ്ഞനാണ്. എന്റെ മനസ്സിലുള്ളതെല്ലാം അങ്ങ് അറിയുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങയുടെ അറിവിന്റെ പരിപൂർണ്ണത എനിക്കില്ല. എന്റെ അറിവ് പരിമിതമാണ്. മറഞ്ഞതും ഒളിഞ്ഞതും പ്രത്യക്ഷവുമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും പരിപൂർണ്ണ അറിവ് അങ്ങയ്ക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്.”

ഈ വചനങ്ങളിൽ നിന്ന് നമുക്ക് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളാവുന്നത്, ഒരു മഹാനായ പ്രവാചകൻ പോലും അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും പുറത്തുപോകുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഈസാ നബി(അ) തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കാനും, നമസ്കാരവും സകാത്തും നിർവഹിക്കാനും മാത്രമാണ്. അദ്ദേഹത്തെയും മാതാവിനെയും ദൈവങ്ങളാക്കാൻ ഒരിക്കലും അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തിട്ടില്ല.

ഈ സംഭവം നമുക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നത്, അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം (തൗഹീദ്) ഇസ്ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന സന്ദേശമാണെന്നും, ഏത് വ്യക്തിയെയും ദൈവമായി ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്നുമാണ്. പ്രവാചകന്മാർ പോലും ദൈവികത അവകാശപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവരെല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ സത്യസന്ധരായ ദാസന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും മാത്രമായിരുന്നു.

അല്ലാഹു ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്.