سورت مائده — آیت 120

د معني کلمې:

• مُلْك: بادشاهي، واکمني
• قَدِير: پر هر څه قادر، هغه ذات چې هېڅ شی يې له وسې نه وتلی نشي

د آيت تفسير:

الله جل جلاله د آسمانونو او ځمکې او هر هغه څه چې په دوی کې دي، يوازې او بې له کوم شريکه خاوند او بادشاه دی. هغه د دوی خالق دی، د دوی مدبر او اداره کوونکی دی، او د دوی ټول چارې په لاس کې لري. هغه ذات چې د آسمانونو او ځمکې او په دوی کې د هر څه واکمني يواځې د هغه ده، هغه پر هر شي قادر دی، نو هېڅ شی د هغه له قدرت څخه بهر نه دی، نه کوچني کارونه او نه لوی، نه داسې شیان چې موږ يې پېژنو او نه هغه چې موږ نه پېژنو.

دا آيت د هغو خلکو د رد لپاره راغلی چې د عيسی عليه السلام په اړه يې باطل دعوې کولې چې هغه اله دی. الله تعالی په دې آيت کې خبر راکوي چې بادشاهي يواځې د الله ده، نه د عيسی او نه د نورو مخلوقاتو. دا آيت د سورت مائده په پای کې راغلی، چې د پخوانيو پيغامونو او حکمونو لنډيز او ټينګار دی چې ټول اختيار او قدرت د الله په لاس کې دی.

د آيت څخه لاسته راوړنې (فايدې):

1. دا چې الله تعالی پر هر شي قادر دی، نو مؤمن بايد په هر حالت کې پر الله توکل وکړي، ځکه چې هغه د هرې ستونزې د حل کولو توان لري.
2. دا چې ټوله بادشاهي د الله ده، نو انسان بايد په زړه کې د الله له غيرې د هيچا ويره ونه لري، ځکه چې هيڅوک د الله له اجازې پرته هيڅ نه شي کولی.
3. دا چې عيسی عليه السلام يواځې يو پيغمبر او بنده و، او د هغه عبادت کول باطل دي، ځکه چې عبادت يواځې د هغه ذات لپاره دی چې د آسمانونو او ځمکې خاوند دی.
4. دا آيت موږ ته د الله د عظمت يادونه کوي، چې د هغه قدرت له هر څه پورته دی، نو بايد موږ د هغه په رحمت او فضل باندې خوشحاله او د هغه د عذاب څخه وېرېدونکي واوسو.