Sura Al-Ma'ida — Werset 120

Wyjaśnienie słów:

• Mulk (مُلْكُ) – oznacza całkowite władztwo, panowanie i posiadanie, które nie podlega żadnym ograniczeniom ani współudziałowi.
• Qadir (قَدِيرٌ) – Wszechmocny, Ten, którego moc nie ma granic i któremu nic nie jest w stanie się przeciwstawić.

Interpretacja wersetu:

Ten werset jest zwieńczeniem Sury Al-Ma'ida i stanowi potwierdzenie absolutnej władzy Boga – Jedynego, który nie ma współtowarzyszy. Do Niego wyłącznie należy królestwo niebios i ziemi oraz wszystkiego, co się w nich znajduje – wszystkich stworzeń, istot żywych i nieożywionych, widzialnych i niewidzialnych. To On jest ich Stwórcą, Podtrzymującym i Tym, który zarządza ich sprawami według swojej mądrości.

Bóg – niech będzie wywyższony – jest wszechmocny nad każdą rzeczą. Nic nie jest poza Jego zasięgiem, żadna sprawa nie jest dla Niego zbyt trudna ani niemożliwa. Jego moc obejmuje wszystko, co było, jest i będzie.

Werset ten ma również charakter polemiczny – stanowi odpowiedź na fałszywe twierdzenia chrześcijan, którzy przypisują boskość Jezusowi (niech pokój będzie z nim). Bóg objawia tutaj, że panowanie nad niebiosami i ziemią należy wyłącznie do Niego – nie do Jezusa, ani do żadnego innego stworzenia. Jezus był jedynie prorokiem i sługą Bożym, poddanym woli swego Pana.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ugruntowanie czystego monoteizmu (tawhid) – werset ten umacnia wiarę w jedność Boga i Jego wyłączność w panowaniu nad całym wszechświatem, co oczyszcza serce z wszelkich form bałwochwalstwa i fałszywych przekonań.
2. Poczucie bezpieczeństwa i zaufania do Boga – skoro Bóg jest Wszechmocny i wszystko jest w Jego rękach, wierzący może całkowicie powierzyć Mu swoje sprawy, wiedząc, że On jest w stanie rozwiązać każdy problem i spełnić każdą potrzebę.
3. Pokora i uniżenie – świadomość, że całe królestwo należy do Boga, a my jesteśmy jedynie słabymi stworzeniami, napełnia serce pokorą i oddala od pychy oraz wynoszenia się ponad innych.
4. Ochrona przed fałszywymi przekonaniami – werset ten chroni muzułmanina przed popadnięciem w błędy podobne do tych, które popełnili wyznawcy innych religii, przypisując boskość stworzeniom.
5. Zachęta do refleksji nad stworzeniem – kontemplacja niebios i ziemi oraz tego, co się w nich znajduje, prowadzi do głębszego poznania Boga i wzmacnia wiarę, gdyż wszystko wokół nas świadczy o potędze i mądrości Stwórcy.