Surja El-Maide — Ajet 21

Kuptimi i fjalëve:

• El-Erdul-Mukaddese – Toka e pastruar dhe e bekuar, që është toka e Bejtul-Makdisit (Jeruzalemit) dhe rrethinës së saj.
• Ketebe Allahu lekum – Allahu e ka caktuar dhe vendosur që ju ta zotëroni atë tokë dhe të hyni në të.
• La terteddu ala edbarikum – Mos u ktheni prapa duke u larguar nga lufta kundër armiqve, nga frika e tyre.
• Fetenkalibu hasirin – Atëherë do të ktheheni të humbur e të dështuar, duke humbur të mirat e kësaj bote dhe të botës tjetër.

Tefsiri i Ajetit:

Musai a.s. iu drejtua popullit të tij me fjalë plot dashuri dhe kujdes, duke i thirrur: "O populli im!" – kjo tregon afërsinë dhe mëshirën që kishte për ta. Ai i ftoi ata të hynin në Tokën e Shenjtë, e cila është toka e bekuar e Bejtul-Makdisit dhe rrethinës së saj, tokë që Allahu ua kishte caktuar atyre dhe ua kishte premtuar se do ta trashëgojnë pas armiqve të tyre. Kjo tokë ishte e pastruar dhe e bekuar, dhe Allahu i kishte urdhëruar ata të hynin në të dhe të luftonin kundër popullit jobesimtar që ndodhej aty.

Më pas, Musai a.s. i paralajmëroi ata që të mos ktheheshin prapa nga frika e armiqve të fuqishëm, sepse tërheqja dhe ikja nga beteja do të sillte humbje të madhe – humbje të të mirave të kësaj bote dhe të botës tjetër. Ata do të mbeteshin në shkretëtirë, të privuar nga toka e premtuar, dhe do të humbnin shpërblimin e Allahut për durimin dhe bindjen e tyre. Kjo ishte një paralajmërim i qartë se mosbindja ndaj urdhrit të Allahut dhe frika nga krijesat e Tij sjell vetëm dështim dhe zhgënjim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Bindja ndaj urdhrit të Allahut është rruga drejt fitores dhe suksesit, ndërsa mosbindja dhe frika nga armiqtë sjellin humbje dhe poshtërim.
2. Toka e shenjtë dhe e bekuar është një dhuratë nga Allahu për besimtarët, por ata duhet ta meritojnë atë me durim, bindje dhe luftë në rrugën e Tij.
3. Frika nga Allahu duhet të mbizotërojë mbi frikën nga krijesat; besimtari i vërtetë nuk tërhiqet nga lufta kur e di se Allahu është me të.
4. Humbja e vërtetë është ajo që përfshin të dyja botët – kur njeriu humbet të mirat e kësaj jete dhe shpërblimin e botës tjetër për shkak të mosbindjes.
5. Udhëheqësi i drejtë kujdeset për popullin e tij dhe i udhëzon ata me butësi dhe dashuri, duke i paralajmëruar nga pasojat e gabimeve të tyre.