سوره مائده — آیه 36

معانی کلمات:

• لِیَفْتَدُوا بِهِ: تا آن را فدیه و بلاگردان خود قرار دهند.
• مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ: از آنان پذیرفته نمیشود.
• عَذَابٌ أَلِیمٌ: عذابی دردناک و سخت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر میدهد که کسانی که به یگانگی او و رسالت پیامبرانش کفر ورزیدند، اگر تمام آنچه در زمین است - از طلا، نقره، اموال و گنجینهها - متعلق به آنان باشد و حتی دو برابر آن را نیز در اختیار داشته باشند و بخواهند همه آن را به عنوان فدیه و بلاگردان در روز قیامت بپردازند تا خود را از عذاب الهی نجات دهند، هرگز از آنان پذیرفته نخواهد شد. زیرا کفر و انکار آنان چنان گناهی بزرگ و نابخشودنی است که هیچ مال و ثروتی نمیتواند آن را جبران کند. در حقیقت، آنان در آن روز سخت و هولناک، آرزوی نجات دارند و حاضرند هر چیزی بدهند، اما راه نجاتی برایشان نیست و سرانجام، عذابی دردناک و جانکاه در انتظار آنان خواهد بود.

فواید و درسهای آیه:

• هیچ مال و ثروتی در دنیا نمیتواند جایگزین ایمان و عمل صالح شود؛ پس عاقلانهترین کار، سرمایهگذاری بر ایمان و طاعت خداوند است.
• روز قیامت روزی است که هیچ فدیه و بلاگردانی پذیرفته نمیشود؛ بنابراین باید پیش از فرا رسیدن آن روز، با توبه و بازگشت به سوی خدا، خود را از عذاب برهانیم.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که ارزش حقیقی در نزد خداوند، ایمان و تقواست، نه انباشتن اموال و داراییهای دنیوی.
• رحمت خداوند در دنیا شامل حال همه میشود، اما در آخرت، تنها کسانی از رحمت او بهرهمند میشوند که در دنیا به او ایمان آورده و از دستوراتش پیروی کرده باشند.