Sure Mâide — Ayet 36

Kelime Anlamları:

• İftidâ (ليفتدوا): Fidye vermek, bir bedel ödeyerek kendini kurtarmak.
• Tukubbile (تُقُبِّلَ): Kabul edilmek, geri çevrilmemek.
• Elîm (أَلِيم): Çok acı veren, ıstırap veren.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, küfür üzere yaşayıp Allah'ın vahdaniyetini ve peygamberlerini inkâr edenlerin, kıyamet günündeki hazin sonunu haber vermektedir. Allah Teâlâ buyuruyor ki: O kâfirler, dünyada sahip oldukları her şeyi, hatta yer yüzünde ne varsa tamamını ve bir misli daha fazlasını ellerinde bulundursalar ve bunların tamamını kıyamet gününün azabından kurtulmak için fidye olarak verseler, bu onlardan asla kabul edilmez. Çünkü iman olmadan yapılan hiçbir fedakârlık, hiçbir bedel kişiyi Allah'ın azabından kurtaramaz. Onlar için gerçekte çok acı verici, elem verici bir azap vardır.

Bu âyet, insanın dünyadaki hiçbir servetinin, hiçbir birikiminin ahirette işe yaramayacağını; kurtuluşun ancak iman ve salih amellerle mümkün olduğunu gözler önüne serer. İnsan, dünyada ne kadar zengin olursa olsun, o zenginlikle gururlanmamalıdır. Asıl olan, Allah'ın rızasını kazanacak ameller işlemektir. Kıyamet gününde hiçbir mal, hiçbir evlat, hiçbir makam kişiye fayda vermeyecektir. O gün yalnızca temiz bir kalp ve sahih bir iman kurtuluşa vesile olacaktır.

Bu vesileyle Rabbimiz bize şu dersi vermektedir: Ey insan! Fırsat elindeyken, bu dünya hayatında iken Allah'a yönel, O'nun emirlerine uy, yasaklarından kaçın. Çünkü yarın pişmanlık duyacağın ve fidye vermek isteyeceğin gün, hiçbir şeyin kabul edilmeyeceği bir gündür. Bugün yapacağın bir tövbe, bir sadaka, bir güzel amel; yarın senin kurtuluşuna vesile olacaktır. Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyelim, ancak O'nun azabından da gafil olmayalım. İşte kurtuluş, bu dengeyi gözetmekte ve Allah'a samimiyetle teslim olmaktadır.