Surah Al-Maidah — Aya 36

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• Kafara: Musu ga kadaitar Allah, da kuma musu ga manzanninSa da shari’arSa.
• Fida’i: Abin da ake bayarwa domin ’yantar da kai daga wani abu mai tsanani, kamar fansa.
• Azaba mai raɗaɗi (Alim): Azabar da ke shiga zuciya da jiki, mai tsanani da zafi.

Fassarar Ayar:

Lalle ne waɗanda suka kafirta da Allah da manzanninSa, da sun ga azabar ranar kiyama da idanunsu, za su yi burin su fansi kansu da dukiyoyi masu yawa. Ko da a ce kowane ɗayansu yana da dukan abin da ke cikin ƙasa, da kuma misalinsa tare da shi, wato ninki biyu na dukiyar duniya gaba ɗaya, kuma ya so ya ba da wannan duka a matsayin fansa don ya tsira da kansa daga azabar Allah a ranar kiyama, da ba za a karɓa masa ba. Domin lokacin fansa ya wuce, kuma azabar da aka yi musu alkawari a duniya ta tabbata a kansu. Saboda haka, za su sami azaba mai raɗaɗi a cikin wuta, ba za su iya tserewa daga gare ta ba, kuma ba za su sami wani abin da zai cece su ba.

Fa’idodin Ayar:

1. Ayar tana nuna mana girman tsananin azabar ranar kiyama, da cewa babu wani abu da zai iya fansar mutum daga gare ta face imani da aikin alheri a duniya.
2. Tana ƙarfafa mu mu yi amfani da damar rayuwar duniya wajen yin ayyukan ibada da kyautatawa, domin nan ne lokacin aiki, bayan mutuwa kuma sai sakamako kawai.
3. Tana nuna mana cewa kafirci babban hasara ne, wanda yake sa dukiyar duniya duka ta zama marar amfani a ranar kiyama.
4. Tana ƙarfafa mu mu yi gaggawar tuba da komawa ga Allah kafin mutuwa ta zo mana, domin babu wani fansa bayan rasuwa.
5. Tana nuna mana cewa rahamar Allah da yardarSa sun fi dukiyar duniya da abin da ke cikinta, domin wanda ya rasa yardar Allah, ko da ya mallaki duniya duka, ba zai amfane shi ba.